wtorek, 13 marca 2018

Przegląd nie prasowy

Cenię sobie publikacje "Bardziej Kochanych". Tym razem (tzn pod koniec ub roku) wydali rozmowy z ojcami niepełnosprawnych dzieci pt. "Lista obecności 2017"

Dobrze, że niepełnosprawnośc dzieciaków nie jest pierwszoplanowa. Dzięki temu nie widzimy życia ludzi, gdzie w rodzinach ta niepełnosprawnośc występuje, jako naznaczonego NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ.  Bo takie podejście  - Piętno. Krzyż. ect..ect. - drażni mnie okropnie. 

Dobrze, że tym razem rozmowy prowadzą  zawodowe dziennikarki. Nadaje to książce lekkości pozbawionej przeintelektualizowania.

 Wśród ojców dzieci z ZD, którzy "rozmawiają" są:
  • Bartek Królik – muzyk, wokalista, aranżer, dwukrotny laureat nagrody Fryderyk.
  • Zbigniew Izdebski – pedagog, seksuolog, jeden z bardziej rozpoznawalnych polskich naukowców.
  •  Bogusław Kotula – biznesmen, prezes Zarządu firmy Mokate.
  •  Arkadiusz Bis – pomysłodawca i realizator internetowej Encyklopedii Pomorza Zachodniego.
  • Kobas Laksa – artysta sztuk wizualnych, fotograf, filmowiec, scenarzysta.
  • Tomasz Karasiński – Sekretarz Generalny Polskiego Związku Piłki Siatkowej.
  • Stanisław Sulenta – strażak, były prorektor SGSP.
  • Jacek Zalewski – niegdyś biznesmen, obecnie prezes Stowarzyszenia Dobra Wola, były doradca Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
  • i tata Staszka Fistaszka :)

W tym samym wydawnictwie jest też pozycja: „Zrozum mnie i szanuj. Refleksje o niepełnosprawności intelektualnej”. Znajdziemy tu dziesięc tekstów próbujących opisac zjawisko niepełnosprawności intelektualnej w różnych aspektach: kulturowym, socjologicznym, etycznym, psychologicznym a także z punktu widzenia  teatrologii, filmoznawstwa, reklamy i religioznawstwa.Brzmi interesująco, nieprawdaż? Sięgnę po nią przy "wolnych środkach płatniczych":)

piątek, 2 marca 2018

Przegląd prasy - Down-Modeling

W naszej prasie temat modelingu dzieciaków z zespołem Downa wciąż jest "na topie'. Po wygranej przez małego Lucasa konkursu na Twarz Gerbera pojawił się temat dwóch dziecięcych modeli marki River Island: chłopca  i dziewczynki. Trzymam kciuki za ich "karierę" bo pod powierzchnią płaskiego modelingu przemyci się do świadomości ludzi akceptacja inności takiej jak Zespół Downa. 

Wiem, że nic nie piszę ale poza chorowaniem i studiowaniem zajmujemy się mikropolaryzacją mózgu  Małej Zi, co skrzętnie opiszę już niedługo...mam nadzieję.