Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wczesna interwencja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wczesna interwencja. Pokaż wszystkie posty

środa, 4 września 2019

Plany przez mniejsze p

Ogarniamy się po wakacjach. Bardzo dokładnie. Wszystkie zajęcia mamy "zaklepane" lub domówione. Standardowy zestaw: psycholog, logopeda, zajęcia AAC, rehabilitant, fizykoterapeuta. 

Mamy już nawet zarezerwowany wyjazd na turnus rehabilitacyjny do Zabajki 2 pod koniec października. Wcześniej nie dało się bowiem ani nie było miejsc (!) a też i ceny mnie zmroziły. Nawet jak na październik:) Chętnie poświęcę temu zagadnieniu odrębnego posta jeszcze w tym miesiącu.

Od pewnego czasu chodziło za mną znalezienie zajęc nie jednoznacznie rehabilitacyjnych dla Zozo. Bo czyż zajęcia taneczne, judo czy też nauka pływania nie mają wymiaru rehabilitacyjnego?  Mają. Mają. Wiadomo. Tak więc będziemy próbowały po troszku. W najbliższy poniedziałek idziemy do DKŚwit na zajęcia taneczne. W czerwcu rozmawiałam z instruktorką, która NIE WIDZIAŁA przeszkód w tym aby Zozo dołączyła do grupy. Sprawdzimy więc jak to wyjdzie.

Może was zdziwic, że się tak ekscytuję brakiem przeszkód u instruktorki...  Moje doświadczenie z wiosennej tury telefonów po klubach judo, teatrzykach czy zajęciach tanecznych nie było dobre. Trenerzy woleli nie ryzykowac lub poczekac aż będzie starsza (i chodziłaby wtedy do grup dziecięcych....) z uwagi na fakt, że dzieci z ZD są opóźnione intelektualnie. Szczerze nikt nawet mi nie zaproponował spotkania i "obejrzenia" możliwości Zozo a kontaktowałam się z kilkunastoma miejscami. Na szczęście w Montowni Marzeń polecono mi DKŚwit. No więc zobaczymy:)



piątek, 28 września 2018

Szkolenie Rodzicu Nie Jesteś Sam!

Cieszę się, że teraz są takie właśnie strony i szkolenie jak to http://rodzicuniejestessam.pl/. Ja się nie "łapię" jednak fakt, że minęło zaledwie kilka lat i jest taka inicjatywa tylko mnie cieszy. Wiem co przechodziłam i wiem jak ważne by kolejnych ominęła chociaż częśc tych "doświadczeń".

Szkolenie dla rodziców dziecka z niepełnosprawnością intelektualną – 02.10.2018, godz. 16:00 – 20:00 w Krakowie. Zgłoszenia zbierano do 20 września może jednak uda się Wam dowiedziec więcej: 12 350 63 67 (infolinia projektu „Rodzicu, nie jesteś sam” czynna w godzinach: poniedziałek – piątek od 9.00 do 14.00).

Celem spotkań jest:
  • przedstawienie specyfiki niepełnosprawności i jej wpływu na rozwój dziecka,
  • omówienie ścieżek leczenia, rehabilitacji i terapii dzieci,
  • wyjaśnienie prawnych aspektów wychowywania dziecka z niepełnosprawnością (orzeczenie o niepełnosprawności, potrzebie kształcenia specjalnego, wczesne wspomaganie, świadczenie pielęgnacyjne),
  • wskazanie możliwych dróg do zrozumienia i odnalezienia się w nowej sytuacji życiowej.

niedziela, 17 grudnia 2017

R jak rehabilitacje



Rehabilitacje dziecka z ZD to dla początkującego rodzica labirynt wydawałoby się nie do przebrnięcia. Częśc z nas jeździ wszędzie i robi wszystko, częśc pozostawia pole do codzienności i koncentruje się na WWR czy ORD. A trzecia grupa miesza oba "style". Czwarta nic nie robi bo daje się "uwieśc" stwierdzeniu, że przecież to ZD czyli nic za bardzo się nie da zrobic. 

Nie oceniam.

Po 4 i pięknej połówce życia mojej młodszej córy postanowiłam podsumowac wszystko to czym się zajmowaliśmy i jak oceniam co nam to dało. Bo TO to oceniam:)

PRIORYTETEM powinno byc od najmłodszych chwil wprowadzania dziecka w świat komunikacji. To o niebo ważniejsze niż jego fizyczne uruchamianie. Oczywiście mnie prowadzono: uruchomimy siedzenie-chodzenia a potem nacisk na logopedie.  Wg. mnie to błąd. Integracja Sensoryczna wraz z pracą z NEUROLOGOPEDĄ (to wersja 3.0 logopedy). Kiedy? Od kiedy się najwcześniej da. To znaczy kiedy znajdziecie najlepszego dla Was terapeutę w tym i tym. W mojej ocenie neurologopeda ma lepiej wypracowane metody i wiedzę jak postępowac z dziecmi z dysfunkcjami. U Zojki powinien byc to okres około 6 miesiąca życia. Sądzę, że LOGOPEDA METODĄ KRAKOWSKĄ powinien zainstniec około 1.5 roku życia dziecka. Wtedy zaprzestałabym pracy z neurologopedą a za to terapię krakowską zrobiła dwa razy w tygodniu. 

WWR - są ograniczeni do tego co dziecko ma wpisane w orzeczeniu do WWR. Tak więc powinnam była poszukac najlepszych WWR i sprawdzic kogo tam mają i z czego a potem na komisji powiedziec co nam jest potrzebne "z systemu". Za każdym razem wstydziłam się ... ba wręcz bałam powidziec, że coś finansuje osobiście lub z 1% więc nie chcę tego powielac. Mogłam wprowadzic dla Zozo muzykoterapię już 2,5 roku temu. Praca nad nadwrażliwością dzwiękową przebiegłaby znacznie sprawniej.

ORD - moje doświadczenie mówi, że "darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda" stąd też bierzemy co nam NFZ daje. Drugi raz nie popełniłabym tego błędu "uniżoności" wobec systemu. Szczera rozmowa z lekarką kierującą mogła dac nam bardzo dobre zajęcia z rehabilitacji ruchowej połączone z basenem a tak bujałyśmy się pomiędzy słabymi terapeutami typu psycholog czy logopeda mając doskonałą rehabilitantkę ruchową i niezłą fizykoterapeutkę.

Przedszkole...mam cudowne, genialne, wspaniałe. Dumna jestem z tego. Z pracy jaką wykonałam robią research przedszkoli integracyjnych i specjalnych. Z wizyt w placówkach i rozmów z dyrekcją czy rodzicami.

Wyjazdy rehabilitacyjne - powinny byc  w systemie co pół roku. Niestety ceny ich (patrz Zabajka czy Polanika) to temat nie do przeskoczenia. Teraz wiem, że powinnam nastawic się na coroczne wyjazdy już od pierwszego roku życia. 

Hipoterapia, zajęcia na basenie. Wszystko ok. jeśli jednak widzimy, że dziecko jest nimi znużone a terapeuci nie mają pomysłu co z tym zrobic to...idzcie do kolejnego lub przerzucie się na inne zajęcia. Różnorodnośc buduje każde dziecko. Nie muszą przecież mają ZD chodzic tylko na specjalistyczne zajęcia. Jeśli możecie spytac panią od tańca czy przyjmie waszą gwiazdeczkę do grupy baletowej...to czemu nie?

sobota, 15 kwietnia 2017

dieta


Naczytałam się i nasłuchałam o dietach, którymi trzeba dzieci z ZD "traktować". 

O tym, że będzie gruba bo każde dziecko z ZD jest grube nie będę si.ę rozwodzić. Nie widzę sensu...Kto czyta moje wpisy wie dlaczego, więc też nie będę uzasadniać...

Dla wszystkich, którzy na słowo dieta przewracają oczami, zamieszczam link do Wikipedii - LINK - gdzie wyjaśniona jest definicja tego słowa a nie jedynie potoczne jego rozumienie. W pewnej mierze przypadła mi do "gustu" (choć raczej to mało gustowne porównanie) koncepcja  traktowania zespołu Downa jako choroby metabolicznej. Propagatorką tego założenia jest pani  dr Jolanta Ganowicz. Miałam przyjemność zapoznać się z jej wykładem  pt. "W poszukiwaniu Anty-Downa- próby farmakologicznego niwelowania wpływu dodatkowego chromosomu"
Podkreślę to co dla mnie wydaje się istotne wraz z komentarzem:

"Filozofia wczesnej interwencji jest obecnie szeroko praktykowana w krajach wysokorozwiniętych, jako przynosząca znaczne korzyści dziecku i rodzinie. Opiera się na bazie intensywnych ćwiczeń domowych lub w odpowiednich ośrodkach szkoleń, w tym terapii mowy już od najmłodszego wieku. " -
Trudno się nie zgodzić. to wczesna interwencja powinna nas znaleźć a nie my jej szukać. Temat szeroki jak rozlewiska Wisły po zimie, więc pewnie do niego wrócę.

"Dzieci z zespołem Downa mają zaburzony metabolizm każdej komórki, bo wszędzie wepchnął się dodatkowy 21 chromosom. Dlatego do diety takich pacjentów, terapii lekami czy leczenia podażą witamin należy podchodzić indywidualnie bez zachłystywania się niczym nie popartymi mitami, że jeśli będą np. przyjmować wyciągi z grasicy, to będą ładniejsze, a ich rozwój intelektualny będzie lepszy. " - Cudów nie oczekuję. Wiem, że racjonalne podejście do zdrowego żywienia to istotny filar jego dobrego rozwoju. Inne filary to wsłuchanie się w dziecko jego potrzeby i możliwości, nie w nasze oczekiwania oraz nie szufladkowanie siebie i dziecka w "niepełnosprawność" a ostatni i najistotniejszy to.. miłość, miłość, miłość.

"Niewłaściwe odżywianie, przyjmowanie niepotrzebnych leków itp. burzy równowagę hormonalną, neurologiczną, enzymatyczną itp. uniemożliwiając rozpoznanie właściwych potrzeb organizmu. Staje się przyczyną szeregu zaburzeń. Przykładem może być standardowa podaż witaminy D3. Zbyt duża jej ilość prowadzi do zwiększonego osłabienia mięśni, zaparć, opóźnień w rozwoju ruchowym. Dotyczy to również podawania witamin krwiotwórczych C B. kwasu foliowego i żelaza." - Badania regularne i mądry pediatra, dobry lekarz od holistycznego ujęcia i ufająca instynktowi mama. Wystarczy.
Z dużą uwagą śledzę temat korelacji pomiędzy autyzmem a zaburzeniami pracy jelit. Wiem, że to nie porównywalne "Down" - "Autyzm" jednak dobra praca jelit wydaje się być najistotniejszym czynnikiem wpływającym na rozwój dziecka z zaburzonym metabolizmem. Warto więc pokusić się o badania jelit i całego układu pokarmowego u dzieci starszych. Podawanie probiotyków w momencie gdy dziecko nie chce jeść naturalnych "siedlisk" zdrowych bakterii wydaje się mi oczywistością.

Dla zainteresowanych zgłębieniem tematu polecam artykuły : Dieta ZD wg. USA, Żywność fermentowana. Sama kiszę jak szalona. Jemy wszyscy poza ... Zozolem. Przede mną duży wysiłek intelektualny, jak namówić Małą Zi do jedzenia "kiszonek". Ma ktoś pomysł?

Z prostych zaleceń staram się:
1. Jak NAJMNIEJ przetworzonej żywności.
2. Jeśli masło to z Omega 3 i kwasem masłowym. 
3. Oliwa z oliwek i olej kokosowy z pierwszego tłoczenia i z określonym miejscem pochodzenia.
4. Nie lubiane warzywa przemycam w koktajlach. Pisałam  O TYM TUTAJ.
5. Badanie poziomu witamin i minerałów w organizmie co pół roku.
6. Samodzielne "pieczenie" wędlin (eliminacja zbędnego glutenu).
7.Jeśli produkty mleczne to nie samo mleko tylko pochodne - jogurty bio, jogurty naturalne z dodatkiem owoców lub własnych konfitur.

poniedziałek, 30 stycznia 2017

Geniusz codziennego dnia

25 stycznia w TOKFM była rozmowa z hodowcą gołębi pocztowych. Te najszybsze i najinteligentniejsze osiągają zawrotne sumy stu a nawet i więcej tysięcy euro. Potem już nie latają tylko siedzą w wolierch i reprodukują się. Dają kolejne pokolenia "genialnych ptaków".

Na Polsacie tej wiosny będzie emitowany program poświęcony geniuszom.  
Film "Gattaca" był w ubiegłym tygodniu powtarzany na Stopklatce. Film o świecie uporządkowanym wg. dyktatury geniuszu.

Arthur Conan Doyle w swoim genialnym skądinąd "Studium w szkarłacie", napisał : "Geniusz oznacza nieskończoną zdolność pokonywania trudności"

Edison  zrobił 3 tys nieudanych eksperymentów zanim zaświeciła mu się żarówka.

Bo tak naprawdę... W dorosłym życiu nie ma najmniejszego znaczenia czy ktoś był genialnym dzieckiem. Co ma znaczenie? Cierpliwośc i dążenie do celu mimo trudności a może także dzięki nim. Kreatywnośc to mały pikus. Upór. Pozytywny upór i cierpliwosc to podstawa w dorosłym życiu. Bo to akceptacja porażki stanowi o twoim sukcesie....

Maria Montessori napisała:


Dziecko, które naprawdę pokochało swoje otoczenie i wszystkie żyjące stworzenia, które, odkryło radość i entuzjazm w pracy, daje nam powód, by mieć nadzieję… Nadzieję na pokój w przyszłości.

Może by tak: 
szanowne nasze telewizje, 
realizatorzy, 
decydenci, 
kreatorzy treści i przekazów, 
misjonarze 4 władzy 
wpadli wreszcie na pomysł aby zrobic program o ... Downach? 
Codziennośc.

Szara? Cóż to za kolor szary.. szary szarością słonia czy futrzastą szarością futerka myszy? Szary metalicznym błyskiem kwarcówki czy asfaltu prosto po ulewie? 

Nie chrzancie o "trudnych sprawach" , "małych geniuszach", "19+"...zróbcie film o życiu takich ludzi o których napisała pani Montesssori w wyżej cytowanym fragmencie. Mało sensacji, mało krzyku a dużo szarej szarości. Warto. Dzięki temu dopiero wzrośnie zrozumienie i akceptacja. Znormalnieją "downy" i "inna" innośc pośród nas przestanie się wyróżniac negatywnie. 

I może koniec końców będzie wreszcie ten pokój? 

sobota, 28 stycznia 2017

L - jak lekarze

Dostając tak pięknie opakowaną wadę genetyczną z dodatkowym chromosomem nauczyłam się jak najwcześniej rozróżniac fakt, że zespół Downa nie jest chorobą jednak pociąga za sobą możliwe problemy zdrowotne w wielu obszarach. Mając rękę na pulsie a wzrok na forach internetowych , gdzie inne mamy dzieci z ZD polecały "co i gdzie" , odwiedziłam mnogośc gabinetów lekarskich i ośrodków badań, punktów porań i weryfikacji. Nauczyłam się wtedy rozróżniac lekarzy z którymi mogę rozmawiac o mojej córce od takich z którymi nie ma o czym rozmawiac. Najczęściej zdaniem - kluczem było stwierdzenie "czego się Pani spodziewa, przecież ma zespół Downa więc : będzie źle widziała / będzie źle słyszała/ będzie otyła / będzie miała problemy z chodzeniem... "(wstaw dowolne). Po tym zdaniu starałam się zminimalizowac czas spędzony w danym gabinecie i zająć się poszukiwaniem innego specjalisty do którego możemy się zapisac.

Lekarz to jak fryzjer. Zmieniaj aż będziesz się dobrze "czuła" / "czuł"  w jego towarzystwie. Zmieniaj aż do skutku. Niestety ma specjalistów od "prowadzenia" dzieci z zespołem Downa. Prosta sprawa jak z rutynowymi badaniami w kwestii  niedoczynności tarczycy. Nie można ich lekceważyc bo szybka diagnoza i prawidłowe prowadzenie dziecka  zapobiega opóźnieniom w rozwoju psycho-fizycznym. A jednak zdarzają się lekarze zaskoczeni, że się takich badań oczekuje częściej niż raz w roku...

Zestawienie "podstawowych" badań i kontroli lekarskich, które powinniśmy zrobić naszym dzieciakom:

PO URODZENIU:
  • echokardiografia aby zweryfikowac stan serca,
  • USG jamy brzusznej aby wykluczyc wady przewodu pokarmowego,
  • USG głowy przez ciemiączkowe aby wykluczyc problemy neurologiczne,
  • USG stawów biodrowych bez tego nici z wczesnej rehabilitacji,
  • hormonalne badanie krwi: FT3, FT4 i TSH aby uniknąc niedoczynności tarczycy, 
 
 
W CIĄGU PIERWSZYCH 6 MIESIĘCY ŻYCIA I POTEM CO ROKU:
  • neurolog,
  • okulista,
  • kardiolog,
  • audiolog, 
  • endokrynolog,
  • ortopeda, 
  • laryngolog,
  • neurologopeda,
  • logopeda,
  • stomatolog, 
  • ortodonta, 
  • alergolog,
  • w przypadku wątpliwości co do układu pokarmowego prosic pediatrę o skierowania,
 
Co pół roku robimy ogólne badania krwi a co kwartał weryfikujemy tarczycę.

Gdzie chodzimy:
  • pediatra: w Legionowie Mała Zi była pod opieką genialnej doktor Iwony Górskiej, aktualnie mamy staranną doktor Kołaczkiewicz (Łomianki). Nigdy nie odmówiła mi skierowań ani nie zlekceważyła problemu z którym przychodziłyśmy.
  • neurolog: szukamy niestety nowego.
  • okulista: po wpadce z Dziekanowem jeździmy do Doktor Piórkowskiej na Bródno.
  • audiolog, laryngolog: Doktor Sowa w Medincusie.
  • endokrynolog: po wpadce z Dziekanowem czekamy na przyjęcie do Polikliniki. To już w marcu:)!
  • ortopeda: Zawiodły mnie ostatnio Carolina Center i szpital na Niekłańskiej z przyporządkowanymi nam lekarzami. Albo poproszę o zmianę specjalistów albo będę szukac dalej:(
  • neurologopeda: poszukiwania w toku.
  • logopeda: pani Dorota z Mokotowskiej, Amicus, pani Kasia z Łomianek.
  • stomatolog: opieka na Miodowej w placówce studenckiej:)
  • ortodonta: Doktor Młynarska na Nowogrodzkiej.
  • alergolog: poszukiwania w toku.
  • kardiolog: Poliklinika - będziemy tam w maju po raz pierwszy od jej powstania wcześniej byłyśmy pod opieką Litewskiej.

Jak widac duży mamy "ruch" w temacie:) przetasowania niby w TVP:)

czwartek, 19 stycznia 2017

Integracja a wykluczenie

Jestem po ciekawej lekturze, tekstu Niepełnosprawność intelektualna jako przesłanka dyskryminacji, Dr Moniki Zimy -Parjaszewskiej. Tekst był przygotowany na seminarium w ramach projektu na rzecz promowania równości i różnorodności w działaniach administracji publicznej. Kompletny tekst znajdziecie TUTAJ.

Niepełnosprawność intelektualna jako sformułowanie nie jest jeszcze potocznie używanym zwrotem. Niestety nawet wśród lekarzy zdarzyło mi się słyszeć, że moja córka jest "upośledzona umysłowo". Niby drobnostka ale jednak to określenie mocno stygmatyzujące dziecko i jego rodzinę. Myślicie, że przesadzam? Zastanówcie się przez chwilę...„niedorozwinięci" czy "upośledzeni" umysłowo... takie określenia tworzą sposób postrzegania rzeczywistości. Wartościują, stygmatyzują, uproszczają. Właściwie można by mieć wrażenie, że napotykamy mur...który sami skrzętnie wznieśliśmy. Autorka tekstu podaje przykłady stereotypów, z którymi sama się zetknęłam: "że jest to kara za grzechy", "brak dbałości o siebie podczas ciąży" czy "choroba zaraźliwa"...Reszty nie wymienię bo szkoda mi czasu. Szokujące. O ileż jednak bezpieczniejsze są "szufladki", które nie zmuszają naszych mózgów  do zbyt wytężonej pracy przy przyswajaniu "nowszych danych"...

Niepełnosprawność intelektualna to trudności w percepcji i poznaniu przez co proces uczenia jest wolniejszy. Gorzej funkcjonuje wyobraźnia, pamięc, myślenie logiczne i orientacja społeczna. No i to byłoby w skrócie na tyle... Przypomniała mi się scena z filmu z Samuelem Pereira, gdzie główna postać kobieca, teoretycznie pełnosprawna intelektualnie, dziwi się, że on (facet z ZD) jest taki mądry w porównaniu z nią.... 

Możecie powiedzieć, że takie skrótowe myślenie przecież nie jest złe. Nie prowadzi do złego zachowania. Braku tolerancji. A jednak prowadzi. Wystarczy sobie przypomnieć co o (gorszych) możliwościac intelektualnych "murzynów" i kobiet. Jeszcze 60 lat temu. Powodowało to ich wykluczenie? Tak. Gorsze traktowanie? Tak. Stereotypy zawsze są złe.

Jednak widac zmiany dzięki rodzicom i terapeutom. Odpowiednie postawy społeczne, dzięki szerszemu poznaniu sposobu funkcjonowania osób niepełnosprawnych intelektualnie, pozwolą tym drugim w niedalekiej przyszłości samodzielnie, aktywnie i świadomie funkcjonowac w społeczeństwie. Oczywiście dochodzimy tu do kolejnego ważnego rozgraniczenia: stopnia niepełnosprawności intelektualnej. Powinien być w głównej mierze bardziej rozbudowany i pogłębiony niż obecnie funkcjonujący. Powinien również skupic się na  sposobie "pomocy" (terapia, nauka) kierowanej indywidualnie. Już dziś naukowcy przyznają, że ocena zdolności rozwojowych osób niepełnosprawnych intelektualnie była mocno zaniżana przez co ich rozwój był znacznie gorszy. Tak więc dzisiejszy 2 latek z ZD w stopniu lekkim nie będzie tym samym za dziesięc lat co dzisiejszy 12 latek (mam nadzieję, że nie namieszałam...).

Gdy Mała Zi we wrześniu szła do przedszkola czułam się "cudownie" najeżona jak dziki jeż. Cudowne było ekscytowanie się jej wielkim krokiem a najeżenie wynikało z ogromnego lęku. Stres i napięcie nie schodziło ze mnie przez cały okres, gdy przebywałam z nią na zajęciach adaptacyjnych (2 tygodnie). Tak naprawdę "odpuściło" dopiero ... w ubiegłym tygodniu. Dlatego postanowiłam napisac ten post. Każde "negatywne" określenie innego dziecka odnoszące się do mojej córki generowało zmęczenie, wątpliwości, strach. Na szczęście trafiłam na świetny zespół pedagogów. No i Mała Zi, dała sobie radę:). Wiem, że muszę "odpuścic". Dać jej prawo do samodzielności dopasowanej do jej możliwości i..chęci. Bo tylko tam , gdzieś pomiędzy jej "chcę" a "mogę" jest prawda o tym co "się uda"... 

Trzymajcie kciuki, żebym ja dała radę...

środa, 11 stycznia 2017

Wczesna interwencja? Ale o co chodzi?

Do Ośrodka Wczesnej Interwencji na Pilicką pokierowano nas w szpitalu na Niekłańskiej. Wcześniej go "wygooglałam" więc nie zostało nic innego jak się tam dodzwonic. Okazało się to jednak tak samo trudne jak zdobycie Mont Everest. Koniec końców po trzech dniach dzwonienia w sierpniu 2013 uzyskałam niezbędne informacje.

Po operacji serduszka i odczekaniu "kolejkowego"  zjawiłam się na Pilickiej. Z uwagi na rekonwalescencję po operacji, zajęcia terapeutyczne mogliśmy rozpocząc dopiero po 6-9 miesiącach. Na początku przyjęła nas za to pani neurolog, do której zgłaszałyśmy się regularnie co kwartał. Nie powiem, był to trudny okres dla mnie i dla Małej Zi. Brakowało wsparcia psychologicznego ogromnie a informacje przekazywane przez lekarkę nie były, ujmę to "motywujące". Nie chodzi by ktoś mnie okłamywał, że będzie różowo. Wtedy "odkryłam", że lekarze, nawet tacy z doświadczeniem z dziecmi niepełnosprawnymi, pozwalają sobie na "szufladkowanie" bez dogłębszej analizy. Uśmiech spokojnego politowania na twarzy naszej doktor prowadzącej, zawsze (!) gościł gdy z ekscytacją informowałam o zmianach na plus. Uśmiech ten doprowadzał mnie do "szału". Z czasem zaczęłam nienawidzic tych spotkań. Przecież nie może mi się wszystko "wydawac". W między czasie zaczęłyśmy zajęcia z fizykoterapeutką. Po kolejnym pół roku doszłam do wniosku, że skoro Ośrodek nie ma możliwości dodac mi żadnych zajęc to jeżdżenie przez pół miasta (1,5 godziny w jedną stronę) po to by 30 minut Zojek się wygimnastykował albo ja zdołowała słuchając, że muszę się przygotowac na trudności, to wystarczający powód do zrejterowania. Postanowiłam w ciągu tygodnia, że rezygnujemy z ich pomocy. 

Znam jednak osoby, których dzieci chodzą na Pilicką zarówno do lekarzy i na zajęcia rehabilitacyjne i są oni bardzo zadowoleni. 

Warto więc nie rezygnowac i "wyważac" każde drzwi (poza otwartymi!).

Trochę teorii na temat adresatów wczesnej, kompleksowej, wielospecjalistycznej, skoordynowanej i ciągłej pomocy a także organizacji i programu Ośrodków Wczesnej Interwencji znajdziecie TUTAJ.

Adresy Ośrodków Wczesnej Interwencji majcie na stronie Zakątek 21 o TUTAJ.

Na Puławskiej jest też punkt wczesnej interwencji więcej na ten temat znajdziecie TUTAJ.