Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lekarze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lekarze. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 7 czerwca 2020

Szpital

Tak "pandemiczny" problem wyrósł jak na drożdżach z epidemii Covid19, problem z rehabilitacjami czy wizytami lekarskimi. Wiem, że każdy z nas ma problemy logistyczno-administracyjne tylko w przypadku tak szczegółowo zaplanowanego kalendarza wyjęcie czterech miesięcy z życiorysu całkowicie się sypie.

A w przypadku dzieciaków takich jak Zozo trzeba być czujnym. Stąd do kalendarza wprowadzamy w trakcie roku wizyty u okulisty, kardiologa, lekarza rehabilitacji, psychologa, laryngologa, stomatologa, ortodonty, endokrynologa,ortopedy, surdologopedy a od zeszłego roku niestety też gastroenterologa. Z jednej strony twierdzę, że posiadanie dzieciaka z zespołem Downa ma ten plus, że można "spodziewając się niespodziewanego" dzięki trzymaniu przysłowiowej ręki na pulsie wykluczyć mnóstwo problemów.

Stąd wypadnięcie z systemu tak mnie smuci. Przepadły nam właśnie wizyty u czterech specjalistów a dodatkowo niestety cała diagnostyka (laryngologiczna) w szpitalu (Centrum Zdrowia Dziecka). Ech....

niedziela, 17 listopada 2019

Szpital Poliklinika

Nasza wizyta w Poliklinice aby wyjaśnić problemy z jelitkami Zozo nie pozostanie w pamięci małej zbyt pozytywnie. Wszystko to za sprawą ...."wlewek" jak dość niewinnie nazwano coś co w mojej świadomości funkcjonuje pod pojęciem "lewatywy". Cóż, jak sami rozumiecie fajnie nie było:(.
Był za to ścisk i nerwy jak to przy rejestracji szpitalnej bywa. Małe spięcia w kolejce do lekarza weryfikującego dziecko do przyjęcia: 
wymagania czekających aby pacjent z czerwonym numerkiem czyli cito wchodził ...co drugi lub co trzeci 
albo 
komentarz Pani z Kokiem i 7 latkiem, że "nic tylko sobie załatwić papierek za życiem i wchodzić bez kolejki
W tym drugim wypadku (nie chodziło o mnie. My z Zozo czekaliśmy) jak rozumiecie nie mogłam milczeć i rzuciłam "nie chce Pani mieć tego papierka, proszę mi uwierzyć". Wzrokiem nie zabijam ani adresatka nie spaliła się ze wstydu tak więc sumienie mnie nie zagryzło.
Potem jeszcze mała batalia z panią sekretarką oddziału, o której pisać nie będę bo po co. Nadałabym jej tylko ważności dzięki tej mojej uważności:)

NO I WYLĄDOWALIŚMY na 2 piętrze.

I było już tylko lepiej od strony profesjonalizmu i empatii. Niestety Zozo nie odpowiadały pobierania krwi, czekanie w kolejkach na badania no i te najgorsze....wlewki. Było lekko strasznie a jak widać wyszliśmy zwycięsko. Teraz czekamy na wyniki i jeszcze dodatkowe badania. Zozo pije dicopeg i też czekamy aby wprowadzić dane odnośnie kupy do specjalnego dzienniczka...

Kto by pomyślał, że przyjdzie mi prowadzić dziennik kupy. No cóż, są tacy co mają dzienniki zakrapiane rumem i tacy co analizują wygląd kupy. 

Do miłego poczytania. W innym temacie niż ten:)

wtorek, 5 listopada 2019

Urwanie głowy

Ledwie wróciłyśmy z turnusu rehabilitacyjnego a już mamy urwanie głowy. Zbieramy dokumentację medyczną Zozo bowiem w tym miesiącu kończy się nam orzeczenie o niepełnosprawności. 

Swoją drogą nie rozumiem tego systemu. Orzeczenie kończy się w trakcie roku szkolnego, gdy takie dziecko jak Zozo ma terapie i świadczenia powiązane z owym orzeczeniem. Nie wiem czy w tej sytuacji nie przyjmą mnie gdzieś gdzie jestem umówiona od sześciu miesięcy... Już sam fakt, że przy zespole Downa ktoś weryfikuje orzeczenie trzykrotnie (tak było!) a teraz po raz czwarty w 6 roku życia jest jakąś paranoją. Liczyli, że zespół Downa Zozo minie? Przejdzie bokiem jak wczorajszy deszcz? Ech...

Tak więc "raport" z turnusu niedługo. A dziś kilka foto. 






czwartek, 26 września 2019

Opinia na maksa subiektywna

Jestem z lekka zniesmaczona swoim wczorajszym wkurzeniem na Mądrą Panią od Testu z Kajetan. Tak jak wczoraj była zła na nią, dziś jestem niezadowolona ze swojej postawy podczas rozmowy.

Zaczęło się standardowo od korków. Jak to w Warszawie korki są tam gdzie się tylko da. Wiadomo Stolica. Swoją drogą, tu mała dygresja, gdy rozmawiałam z mamami dzieciaków z ZD z innych miast słyszałam zachwyty nad faktem, że "w Warszawie to wy wszystko macie". Jak się temu przyjrzec to one też mają chociaż w innym mieście. Do którego dojazd zajmuje im np. 50 minut lub 1,5 godziny... Czyli tyle samo co mnie gdy mam dojechac do Kajetan, Polikliniki czy CZD. Wracając do korków. Były. Są. Pewnie jeszcze trochę pobędą. 

Wyjechaliśmy na tyle wcześniej, że dotarliśmy na czas. Niestety mimo pojawienia się pod gabinetem o 8.30 Mądra Pani od Testu zaprosiła nas do środka z 6 minutowym opóźnieniem bo rozstawiała sprzęt. Pewnie nie czepiałabym się owych 6 minut, gdyby nie fakt, że na wstępie gdy chciałam się o ów test dopytac poinformowała mnie, że mamy tylko 30 minut na wszystko (test, opisanie, zamknięcie drzwi) i już tworzy się kolejka (rzeczywiście gdy wchodziłam do gabinetu na korytarzu pojawiły się dwie mamy z dzieciakami). Cóż...informowanie kogoś o limicie czasu, gdy samemu się nie było "punktualnym" to lekka przesada. A potem było ... gorzej.Spytała o wiek i z niezadowoleniem malującym się na twarzy powiedziała, że zdrowe 6 latki mają problemy ze zrobieniem tego testu a co dopiero TE DZIECI. Chciałam spytac po co właściwie zdrowe dzieci robią ten test ale pomna limitu czasowego skupiłam się na wizycie odpowiadając, że na test skierował nas lekarz. Nastąpiła mina z unoszeniem oczu do nieba i komentarz, że lekarze to różne dziwne rzeczy robią bo się nie znają na JEJ pracy. Dodałam więc, że to nie jakiś tam lekarz tylko ICH lekarz z Kajetan. Oczy wzniosły się do nieba ponownie więc zaprzestałam dochodzenia prawdy o wiedzy lekarzy otolaryngologów na temat testów przetwarzania słuchowego. 

Pani zadawała mi pytania a gdy zaczynałam odpowiadac mówiła, żebym dała się jej dokończyc (!??). Nie spytała w jaki sposób dziecko się porozumiewa skoro nie mówi. Pytanie o zakres słownictwa było zadane w końcowej fazie wizyty. Gdy chciałam dopytac Zozo czy zrozumiała jej instrukcje, które były dośc długie nawet jak dla zdrowego 6 latka uciszyła mnie karcąco. Zaproponowałam aby odpowiedzi Zozo były w formie wyboru palców (ten palec znaczy "tak", a ten znaczy "nie") ect. Okazało się jednak, że pytania nie będą w uproszczonej formie systemu "0-1" po czym padło; "czy ten dźwięk jest cienki czy gruby"; "czy ten dźwięk jest cieńszy od poprzedniego czy taki sam", ect ect... 

W międzyczasie rosło moje zniecierpliwienie i niezadowolenie co nie uszło uwadze Mądrej Pani od Testów. Trzykrotnie zauważyła, że jestem jak widac zmęczona i niezadowolona ze swojego życia. Cóż, mając TE DZIECI, rodzice muszą się poświęcic. Więcej empatii i podejścia odpowiedniego..... Wyjaśniłam, że początek spotkania gdy poinformowała mnie, że test to raczej nie wyjdzie bo zdrowe dzieci ...(patrz akapit trzeci). Oraz fakt, że zamiast dwóch wizyt u specjalistów będzie jedna (o czym dowiedziałam się rano podczas rejestracji a nie wcześniej przez telefon). To wpływa na moje niezadowolenie bo uważam, że marnuje się mój czas. I tutaj dostałam ogromnym pseudopsychologicznym wywodem prosto w nos. Taki prawy sierpowy z psychologii ala Big Brother. Spasowałam i wyłączyłam się.

Zdaje sobie sprawę, że na pewnie setkę specjalistów trafiłam na jakiś tam margines
błędu. Jednak to nie doświadczenia z ostatniej tylko wizyty nastawiły mnie negatywnie do Kajetan. Za każdym razem było coś nie tak. A to pani robiąca badanie słuchu ustawiła Zozo dzwięk w słuchawkach aż ryknęło decybelami dzieciakowi po mózgu a w opisie nieudanego badania napisała : "Dziecko niespokojne. Badanie nie wyszło". A to pan robiący kolejnym razem badania ciągle pośpieszał, żeby uspokoic dziecko bo jest duża kolejka a my w gabinecie nie byłyśmy nawet i 5 minut. I mogłabym jeszcze dodac noszenie dziecko na badania nocne zamiast przyjazd z maszyną do pokoju lub usypianie dziecka w pokoju badania...Brak placu zabaw. Brak krzeseł w korytarzach przed pokojami badań na wszystkich piętrach. Szklane drzwi w pokoju badania, gdzie płacz dziecka na korytarzu czy rozmowa dwóch terapeutek nie pozwalały się Zozo skupic. Jedyne co tam jest na super poziomie to panie recepcjonistki.

Takie mam właśnie doświadczenia.

A Mądrej Pani od Testu, która jak nic należy do wielotysięcznego gatunku "Ciocia Dobra Rada" proponuję skupic się na racjonalizacji własnej pracy a nie życia innych osób. A TE DZIECI to są zwykłe dzieci tylko mają zespół Downa.

środa, 16 stycznia 2019

Apel 1% - POPRAWIŁAM LINK!!!

Można zaczerpnąc ze stron Fundacji czy Stowarzyszenia krótki poradnik o tworzeniu apeli, próśb, plakatów, ulotek w temacie 1%. Przydatne i sensowne. Można podejrzec jak robią to inni potrzebujący. 
Tu zazwyczaj zaczynają się schody. Czy mam prawo prosic o 1% dla Zozo, gdy jest Kasia zbierająca na operacje ratującą życie? Albo Antek o niebo więcej potrzebujący dofinansowania rehabilitacji niż my...Ech. Podobno szczytem próżności jest nie poprosic o pomoc, gdy się jej potrzebuje. I jak to wszystko pogodzic?

Wiem, że bez 1% nie byłabym w stanie zapewnic Zozo dobrego logopedy. Metody ACC czy krakowska nie są w wersji WWR standardem. Fizykoterapia na basenie przynosi znacznie lepsze efekty niż te klasyczna na sali. Tu też nie mogę tego załatwi inaczej niż "prywatnie". Metody znane na świecie, u nas często postrzegane jako "wymysły" (patrz: mikropolaryzacja mózgu) są poza zasięgiem dofinansowanego od górnie systemu rehabilitacji. Słyszałam, że ludzie próbują (a może im się też udaje) z 1% dofinansowac sobie zwykły wózek czy zwykły fotelik samochodowy. Nie będę poświęcac temu dziś uwagi. Z założenia 1% ma trafic tam, gdzie jest potrzeba od tego kto ma dochód i chęc oddania 1% właśnie na taki a nie inny cel. 

Więc wychodząc z takiego właśnie założenia proszę i przypominam w imieniu Zojki podaruj nam swój 1% za 2018. Obiecujemy wydac go w słusznej sprawie. W tym roku mamy nadzieję na zakup komunikatora aby łatwiej było się Zojce dogadac. Zbieramy na mikropolaryzację mózgu, były efekty po dwóch poprzednich więc chcemy to powtórzyc. Może uda się też uzbierac na turnus rehabilitacyjny? O Zabajce nie marzę (trzy płace minimalne to bardzo dużo) ale kto wie może na Polanikę się uda:)

Różne wersje do wpłaty masz TUTAJ. A my dziękując przesyłamy mega pozytywne wibracje i uśmiech zojkowy:) niezwykle cenny z uwagi na jego właściwości lecznicze dla serca i umysłu (potwierdzam osobiście!).

A tutaj jest link skrót do PituPitu: ) dedykowanego Zojce:)

https://www.pitax.pl/rozlicz/?krs=0000037904&cel=29186%20Szafranowicz-Skonieczna%20Zoja



wtorek, 11 grudnia 2018

Dentysta

Wizyta u jakiegokolwiek lekarza to dla Zojki bardzo ale to bardzo ważne wydarzenie. Ona uwielbia te "procedury". Pod choinką myślę, Święty Mikołaj jak nic zostawi jakiś zestaw lekarski:) 

A tutaj właśnie byłyśmy na Miodowej w Zakładzie Stomatologii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Jak widac na zdjęciach poniżej świetnie ze sobą kooperowały: Zozo i Pani Studentka. 

A wynik wizyty? 

Zęby w stanie świetnym (dobry news z uwagi na nasze sercowe sprawy - bo zdrowe zęby to zdrowe serce). Szóstki już powoli się wyrzynają więc dziąsła bolą. A przednie, górne jedynki (te wybite) wyrosną bo zalążki są.Więc jak widac wszystko w należytym porządku.
No i tak dalej:)

ps. a o wybiciu jedynek pisałam? Jedna stracona w przedszkolu na drzwiach podczas zabawy z kolegą a druga na basenie, gdy bramka się nie chciała otworzyc....Jak widzicie ta dziewczyna mnie wykończy:) Czysta energia:)


wtorek, 20 listopada 2018

W zdrowym ciele

Od połowy września na zmianę Zozo i ja jesteśmy chore. Czasem dołącza się Panna O. Na szczęście sporadycznie i krótkofalowo... Lekarka co chwile nam zmieniała leki i organizm Zozo nie nadążył. Wylądowałyśmy w szpitalu na Kopernika. Zwariowac można. W poszukiwaniu najlepszych suplementów i koncepcji zachowania bariery ochronnej przed wirusami, bakteriami, grzybami, hejterami spędzamy dni w które nie chorujemy. Teraz jest chyba już na prostej...tej pod górkę:) bo tej w dół nigdy:)

Powiem Wam najszczerzej "to bardzo męczące tak byc niedokońcazdrowym" 

Na szczęście  udaje nam się czasem "wpaśc" na zajęcia AAC do Przystani Szkraba, albo na rehabilitacje w wodzie do pani Oliwii. Ba! Nawet udało nam się byc na super warsztatach prowadzonych przez Teatr21. Możecie o nich poczytac TUTAJ. A nawet się zapisac, bo warto. Ja o naszej przygodzie z "ciałem" napiszę odrębnego posta. Teraz idę dmuchac nos, płukac gardło, zażywac leki i...Zozo to samo:( 

ŻYCZYMY WAM ZDROWIA!!!

 

czwartek, 25 stycznia 2018

Lhotse - badanie okulistyczne

Lhotse - ośmiotysięcznik o wysokości 8516 m. n.p.m. Czwarty co do wysokości szczyt na świecie. Południowa ściana Lhotse, licząca sobie 3200 metrów, jest jednym z największych urwisk ścianowych w Himalajach.

Grudzień 2015 
To nasza pierwsza wizyta u okulisty poza "systemem szpitalnym". Osiem miesięcy wcześniej przeglądam portale społecznościowe, wysyłam smsy do znajomych w poszukiwaniu dobrego okulisty. Dla mnie "dobry" lekarz to w pierwszej kolejności ten, który na wstępie nie mówi "o oczywistościach zespołu Downa": 
- No wie Pani, ona ma zespoł Downa oczywiście nie może Pani oczekiwac, że będzie wszystko w porządku.
- O, przecież ona ma zespoł Downa oczywiście, że będzie nosiła okulary. Wada wzroku to typowe.

Niestety, trafiamy może do dobrej Pani Doktor ale ze Złym Nastawieniem. Za to z dużymi zdolnościami paranormalnymi. Wadę wzroku wykrywa przed badaniem. Wow, szacun ALE JEDNAK NIE. 

Wrzesień  2016 
Drugie podejście. Inne miejsce. Inna lekarka. Tym razem czuję, że może byc dobrze. Od progu nie słyszę o "oczywistościach zespołu Downa". Pod koniec wizyty mam wrażenie, że może jakaś "nie dowidząca" bo nie wspomniała o Downie. Może nie zauważyła? Podkreślam więc sama "Bo z tym Downem", "A czy to typowe dla Downa". Pani Doktor obrzuca mnie spojrzeniem po którym robię się czerwona jak rak w trakcie kulinarnej obróbki. Więcej o Downie nie mówimy. Na odchodne rzuca:
- Może następnym razem uda się zbadac wzrok "klasycznie". Zojka powie co widzi na tablicy.
Patrzę na nią z zaskoczeniem. Wow...to się da?

Luty 2017
Niestety, nie dało się.  Zojka przecież nie mówi. Zakrapiane są krople. Badane dno oka. Mijam dziecięcą tablicę do badania wzroku (O, kaczka, samolot, dom, koń, O, samolot, koń, O, kaczka, ....).
Pani Doktor z uśmiechem rzuca: "Następnym razem bez kropelek". Oby...oby.

Sierpień 2017
Kropelki. 
Wkurzająca tablica. Durny samolocik. Durna kaczka. Co za kretyn te znaki powymyślał? 

Styczeń 2018
Wchodzimy z mocnym postanowieniem. Przed gabinetem o tym rozmawiałyśmy. Podchodzimy w pierwszej kolejności do tablicy. Ustalamy z Zozo jak będzie nazywała znaczki. 
O-O 
kaczka - kwa kwa
samolot -uuu
koń - iha
dom- 
hm...pokażesz Zozo dach? 
Nie...
A co powiesz?
DOOOM
1:0 dla ZOZO. 
Moja łza szczęścia bezcenna wtarta w policzek na wysokości 4 centymetrów poniżej oka.

Badanie wyszło bardzo dobrze. W najniższym wersie koń został zinterpretowany jako MUU. Powiem jednak szczerze, że ja już nic nie widziałam mimo okularów. Ale, że zwierze uchwyciła to WZROK NA 5.


Pierwszy ośmio-down-tysięcznik pokonany!

czwartek, 4 stycznia 2018

Rok 2017 - w fotografiach

 Zojka odkrywa radośc gotowania:


Zojka rehabilituje się na wszystkie sposoby:


Zojka uwielbia rysowac i uczyc się:


Zozo odkrywa smak waty cukrowej, wątpliwą przyjemnośc inhalacji, przyjemnośc zabawy w basenie z kulkami i zastanawia się nad karierą chirurga: 









cały rok w 21 spojrzeniach...

czwartek, 21 grudnia 2017

A jak AMSA

Na naszych inhalacjach w Instytucie Słuchu na Mochnackiego stosowany jest oryginalny francuski inhalator AMSA. Inhalator wytwarzający wibroaerozol z  lekiem, który dodatkowo podawany jest z cykliczną falą ciśnienia. Ciśnienie to pozwala dotrzeć lekom do zatok przynosowych oraz przez trąbkę Eustachiusza  do ucha środkowego. 
Najgorsza opcja to wibroaerozol z dodatkowym nadciśnieniem. Mamy bowiem zastosowac kontrolowane, chwilowe nadciśnienie w momencie przełykania ...i tu są schody bo ZOZO nie CHCE.... Tłumaczę mojej kochanej córeczce, że to bezinwazyjne leczenie dysfunkcji trąbek słuchowych. Niestety ona zupełnie nie chce tego zaakceptowac....
 Penetracja wibroaerozolu z nadciśnieniem jest ok. 100 razy lepsza niż aerozolu wytwarzanymi zwykłymi metodami. No ale Zojka nie ma najmniejszej ochoty na lepszą lub gorszą absorbcję leku... Ech....Metoda siłowa zawiodła, argumenty się skończyły, przekupywanie słodyczami również...Zostało jedynie...POPROSIC GRZECZNIE BY USIADŁA I ....EFEKT POWYŻEJ....BEZ KOMENTARZA...

poniedziałek, 11 września 2017

S jak suplementy

Suplementacja ważna jest zawsze, tak mnie uczył ojciec i babka. Nie jesteśmy w stanie z natury wyjąć wszelkich niezbędnych dla nas elementów w istotnych ilościach. Nie trzeba mnie więc przekonywać do tematu suplementacji. Wiem, że wspomagają rozwój nie tylko dzieci z ZD.


Do tej pory podawałam Małej Zi kwasy Omega, DHA, EyeQ, tran, witaminę C, probiotyki. Oczywiście nie zawsze wszystko na raz. Teraz od września chcę podejść do tematu w bardziej zintegrowany sposób. Głównym może nie ale istotnym źródeł wiedzy o suplementacji dzieciaków z ZD jest dla mnie strona: http://www.zespoldowna.info. 

Niestety na pomoc lekarzy liczyc nie mogłam i nie mogę. Dowiedziałam się, że leki ZD nie wyleczą a co dopiero suplementy. Na nic się zdały wyjaśnienia, że chodzi mi o wspomaganie. Bo co tu wspomagac? Jest upośledzenie i nie wiadomo jakie. Nie wiadomo w sumie nic aby coś mogło w temacie pomóc...Ech...

Zastanawiam się właśnie i analizuje badania małej. Czy kurkumę, zieloną herbatę w kroplach, DHA czy gingko biloba?

O cererbrolizynie nie będę się rozpisywać bo nie jestem do niej przekonana wcale. Poczytać można o niej i to w samych superlatywach tutaj.

Intryguje mnie egcg... ale im więcej czytam tym mniej już wiem co wiem. Chyba skorzystam z uprzejmości pana Jarka Pieniaka i do niego zadzwonię....

czwartek, 27 lipca 2017

Ustawa za życiem a życie

No więc idę do pani pediatry z wydrukiem ze stron NFZ dotyczącym praw przysługujących już urodzonym dzieciom z nieodwracalnym upośledzeniem. Jakby na to nie patrzeć nie określa owa ustawa żadnych stopni owego nieodwracalnego upośledzenia. A Zespół Downa z samej swojej natury jest nieodwracalnym upośledzeniem. I tak zaczyna się ..akcja z karteczką ustawy za życiem.

Pani Pediatra tematu nie zgłębiła bo nie miała jeszcze czasu. Nie dostała też informacji. Skąd? Od kogo? W sumie co mnie to interesuje?! Pokazuje jej zaświadczenie do wypełnienia ale temat pozostaje nie załatwiony a zaświadczenie nie wypełnione. Ja mam dowiedzieć się w NFZ czy na pewno dotyczy to wszystkich dzieci z ZD i czy tych już urodzonych też. A ona ma uzupełnić swoją wiedzę jak dedukuję z krótkiego "doczytam" rzuconego mi przy wyjściu. 

Dwa tygodnie później jestem u neurologa w L, który kieruje mnie na badanie  EEG. Mam "podbić" pieczątką skierowanie w rejestracji. W rejestracji nie podbiję bowiem tym zajmuje się sekretariat. Sekretariat działa jednak do 16 a jest 18.40. Wyszłyśmy z gabinetu po 20 minutach ale...weszłyśmy opóźnione prawie o 1,5 godziny.  Wkurzona koszmarnie stoję w holu lecznicy i pytam pani recepcjonistki jaki w tym sens. Wzrusza ramionami bo to "dyrektywa odgórna". Dziwi się, że wybrałam lekarza w L skoro muszę przejechać 30 km i most...Fakt, że tutaj była najkrótsza kolejka do neurologa dziecięcego jakoś jej nie przekonuje. Muszę więc przyjechać kolejnego dnia rano i podbić skierowanie w sekretariacie. Ponieważ od razu chcę umówić się na kolejną wizytę u neurologa pytam czy w związku z ustawą "za życiem" czas oczekiwania na wizytę będę miała krótszy. Pani recepcjonistka nie jest "w temacie" a poza tym do końca roku "numerków" już nie ma.

Kolejnego dnia, z przespaną wściekłością na poziomie constans, stawiam się w sekretariacie lecznicy w L. Dostaję pieczątkę w ciągu 1 minuty, a moja wyrażona dezaprobata dla tej procedury pozostaje bez echa. Zaczynam więc temat uprawnień jakie przysługują na podstawie ustawy "za życiem". Pani Sekretarka ustawę zna, sama ją zamieszczała na stronie przychodni. Tam też sugeruje szukać jak ma wyglądać zaświadczenie dzięki któremu "kolejki" do specjalistów mają być krótsze. Niestety o dostępnośc neurologa każe pytać w recepcji. 

Uzbrojona w cierpliwość po zęby idę z wydrukowanym zaświadczeniem do Pani Pediatry. Veni. Vidi. Vici. Powołanie się na rozmowę w NFZ owocuje wystawieniem mi owego zaświadczenia "od ręki".

Czas sprawdzania "działania" owego papierka czas zacząć:
1. U okulisty nie ma miejsc do końca roku, zaświadczenie mam dostarczyć w oryginale.... Gdy odmawiam pozostawienia go sugerują abym wzięła "kilka" albo zrobiła kopie potwierdzone przez notariusza (ok.15 zł od kopii!).
2. U laryngologa mają obowiązek przyjąć mnie w ciągu 3 miesięcy o ile mam skierowanie od pediatry na cito. Nie ważne, że jestem w trakcie leczenia i nie potrzeba było dotąd nowego skierowania skoro mam  już wystawione w ciągu tego roku. 
3. U alergologa recepcjonistka zastanawia się czy nie powinnam mieć tego zaświadczenia potwierdzonego w NFZ...

Wiem, zdaję sobie sprawę, że to trzy indywidualne przypadki. Może jeśli podzwonię będzie inaczej, lepiej, szybciej. Będę dzwonić, oczywiście. Jednak nie zawsze jest cukierkowo. Pozytywne nastawienie do codzienności nie oznacza, że owa codzienność nie ma mnie w d....

Ustawa Za Życiem / 2016 - informacja ze strony Ministerstwa Zdrowia:


Podstawą do skorzystania z uprawnień jest zaświadczenie, które potwierdza ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu. Zaświadczenie o chorobie, powstałej w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, możesz otrzymać od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego[1], który:
  • posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii lub neonatologii.
 Ponadto, zaświadczenie wydane przez:
  • lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,
  • lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii lub neonatologii,
  • specjalistę w dziedzinie pediatrii,
uprawnia dzieci do 18 r. ż.[2] do:
  • skorzystania z wyrobów medycznych, na zasadach określonych w ustawie „Za życiem”,
  • korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach.

środa, 26 lipca 2017

EEG i spać się chce

Byliśmy z Małą Zi na badaniu EEG w bardzo ładnym Chotomowie. Tam skierował nas Uczynny Pan Neurolog. I chwała mu za to. Badanie powinniśmy wykonać w śnie stąd też Miła Pani od Badania uczuliła nas na odpowiedni poziom zmęczenia dziecka. Tak więc po przedszkolu i zajęciach WWR pojechaliśmy na spacer i małe lody (tak wiem..cukier) a potem do Chotomowa.

 Badanie EEG powinno być wykonane, jeśli u pacjenta zaobserwowano znaczne problemy z pamięcią i koncentracją. Wskazaniem do wykonania badania EEG są również zaburzenia wzroku, jąkanie się, pojawiające się bóle głowy, problemy ze snem, nadpobudliwość, omdlenia oraz utrata przytomności. Jeżeli u pacjenta pojawiają się drgawki, to też jest to wskazanie do wykonania EEG. U dzieci zaleca się badanie EEG, gdy zostaną u nich zaobserwowane kłopoty z nauką, opóźnienie mowy, problemy z rozwojem psychoruchowym.

Okazało się, że Mała Zi jest genialnym dzieckiem, które od razu wie o co chodzi. Nie dość, że grzecznie dała się ubrać w cały sprzęt do badania to jeszcze zasnęła na brzuszku w pozycji na żabę aby ułatwić badanie. Boska. Byłam z niej tak dumna jak mama Mozarta po pierwszym koncercie. A może i bardziej...Niestety nie mogłam zrobić zdjęcia bojąc się, że ją obudzę:( bowiem utulałam ją do tego snu. Wyglądałam jak gruby serdelek okręcony wokół małego kotka...

We wrześniu idziemy do Uczynnego Pana Neurologa i dowiemy się czy wszystko jest ok i będziemy mogli brać udział w terapii Johansena. 


 Program terapeutyczny w formie indywidualnie filtrowanej muzyki instrumentalnej nagrywany jest na płyty CD. Dziecko otrzymuje płytę do domu i słucha jej codziennie przez 10 minut przez słuchawki. Postępy terapii kontrolowane są co 4 do 8 tygodni (zależnie od wieku), za każdym razem dziecko otrzymuje nową specjalnie dla niego przygotowaną płytę CD z programem terapeutycznym. Program stymulacji trwa 6-10 miesięcy. (...) Stymulacja słuchowa wg dr Kjelda Johansena poprawia przetwarzanie bodźców słuchowych.
http://www.johansen-ias.pl/
Elektroencefalografia (elektroencefalogram, EEG) to badanie elektrofizjologiczne, które wykorzystuje fakt, że komórki mózgowe komunikują się ze sobą przy pomocy impulsów elektrycznych o niewielkim napięciu i natężeniu. Jego celem jest bowiem ocena, czy proces ten zachodzi prawidłowo.

http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/badania/elektroencefalografia-eeg-badanie-rozpoznajace-choroby-mozgu_34290.html
Elektroencefalografia (elektroencefalogram, EEG) to badanie elektrofizjologiczne, które wykorzystuje fakt, że komórki mózgowe komunikują się ze sobą przy pomocy impulsów elektrycznych o niewielkim napięciu i natężeniu. Jego celem jest bowiem ocena, czy proces ten zachodzi prawidłowo.

http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/badania/elektroencefalografia-eeg-badanie-rozpoznajace-choroby-mozgu_34290.html
 
Elektroencefalografia (elektroencefalogram, EEG) to badanie elektrofizjologiczne, które wykorzystuje fakt, że komórki mózgowe komunikują się ze sobą przy pomocy impulsów elektrycznych o niewielkim napięciu i natężeniu. Jego celem jest bowiem ocena, czy proces ten zachodzi prawidłowo.

http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/badania/elektroencefalografia-eeg-badanie-rozpoznajace-choroby-mozgu_34290.html
Elektroencefalografia (elektroencefalogram, EEG) to badanie elektrofizjologiczne, które wykorzystuje fakt, że komórki mózgowe komunikują się ze sobą przy pomocy impulsów elektrycznych o niewielkim napięciu i natężeniu. Jego celem jest bowiem ocena, czy proces ten zachodzi prawidłowo.

http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/badania/elektroencefalografia-eeg-badanie-rozpoznajace-choroby-mozgu_34290.html

poniedziałek, 24 lipca 2017

Pielucho-dyseja

Chyba wiem co czuł Odyseusz próbując usilnie wrócic do domu...i bez skutecznie. Ja z iście odyseuszowskim szczęściem załatwiam pieluchomajtki dla Małej Zi. 

Gdy pojawiłam się w NFZ z nowym skierowaniem od lekarza i z wyrazem pełnego tryumfu zerknęłam na wyświetlacz (tylko 13 numerków przede mną, wow), nie wiedziałam, że nie osiągnę swojej Itaki....

Tym razem lekarz pediatra źle wystawił miesiąc na który mi się pieluchomajtki "należą". Co prawda pytałam Pani doktor czy nie będzie problemem, że wystawia mi na miesiąc na który już miałam zlecenie. Ta odrzekła, że inaczej się nie da bo w lipcu może wystawic zlecenie tylko na lipiec..... Innego zdania była Pani z Okienka (oczywiście ta sama). Wystawic można w lipcu i na grudzień. Kwestia, że dostępne będzie dopiero w grudniu to co innego... Niby proste. Łatwe. Logiczne...

Pojechałam do lekarki. Niestety na urlopie. Na szczęście odegrałam "cyrk" (nie nie chcę tego opisywac, grunt, że byłam jak najmożliwiej miła). Pozwolono mi więc iśc do lekarki, która właśnie kończyła dyżur...

Ważne, że po kwadransie wyjaśniania, przekonywania, powoływania się na ustawy ect wyszłam z nowym dokumentem...i jutro jadę do NFZ...Mam nadzieję, że nie spotkam Polifema...

poniedziałek, 17 lipca 2017

Błędne kółko graniaste

No więc wszystko (na ziemi i niebie)  ma pomagać tym biednym matkom dzieci niepełnosprawnych skoro już podjęły się tego trudnego trudy i znoju i krzyża i co tam się komu idiotycznego na ślinę wciska. Mamy ustawy, konsultacje, specjalistów i ... mój dzień. Tak opiszę Wam ten dzień kiedy to jak każda matka DN (dziecko niepełnosprawne w skrócie) "siedzę sobie w domu".

Jak pamiętacie z poprzedniego wpisu udało mi się uzyskać zlecenie na pieluchy. Jednak to dopiero początek teraz trzeba je zarejestrować...

Zamiast więc jechać na rehabilitacje własne (tak, mnie też siadł kręgosłup jak większości z nas matek DN)  na które czekałam kilka miesięcy (oj nie bądźmy drobiazgowi i złośliwi) wstałam o 6.01 (leniąc się całą minutę). Przygotowałam "dom" na moje wyjście do kolejki w NFZ. Placówkę otwierają co prawda o 8.00 jednak ostatnio gdy dojechałam na 12 miałam numerek 303, jak ten nasz dywizjon i jak dywizjon się czułam, gdy obliczyłam za pomocą Panny O i kalkulatora, że przy średnim czaso- okresie obsługi przy okienku pomnożonym przez liczbę numerków które dzielą osobę obsługiwaną akuratnie a mną a podzieloną przez liczbę okienek zajmujących się kategorią tematów "A", moja kolej nadejdzie za 3 godziny i 28 minut. Niestety do odbioru Małej Zi zostało mi 2 godziny więc zrezygnowałam. Podejście drugie zaplanowałam w najdrobniejszych szczegółach. 

Przesiadka z auta do metra w kalkulacji czasowo-finansowej tańsza niż parkowanie w okolicach Chałubińskiego. Na miejscu jestem 8.23. Mam numerek nomen omen 23 (!) Aktualnie obsługiwana jest osoba nr. 12. Do okienka podchodzę w ciągu zaledwie 15 minut. Okazuje się, że ktoś niechcący naciskał na podajnik do numerków zbyt intensywnie i "wystukał" sobie sześc czy siedem numerków z rzędu. Moje szczęście jak sami rozumiecie nie ma granic. Widzę wyświetlone "23" podchodzę do okienka nr. X. Obdarzam siedzącą tam panią najpiękniejszym z moich uśmiechów. Zero udawania bo szczęście jak sami rozumiecie mnie rozpiera... A tu się okazuje, że po pierwsze lekarz zapisał zły kod choroby (P-101 a nie P-100) przecież powinnam była sprawdzic co mi wypisywał i od razu zweryfikować. A ja głupia radośnie zaćwierkałam i poleciałam. Na szczęście Pani po Drugiej Stronie okazała się być współczesnym wcieleniem Kobiety Za Ladą (pamiętacie ten kultowy dla mnie czeski serial?) i poprawiła odpowiednią urzędniczą adnotacją błąd lekarski. Ale jak to mawiała moja babka ze strony ojca "nie mów hop nawet jak przeskoczysz bo nie wiesz w co wskoczyłeś" ...Miała rację jak zawsze moje babki. Okazuje się, że Małej Zi nie ma w bazie NFZ. Jako osoby ubezpieczonej. Była, pewnie, że była. Do października 2016. Jednak gdy się przeprowadzałyśmy to została wyrejestrowana i już nie zarejestrowana powtórnie. Szybko sprawdziła Uprzejma Urzędniczka moją skromną osobę. No więc ja jestem ubezpieczona. Przecież jestem opiekunem osoby niepełnosprawnej i pobieram odpowiednie apanaże. Tylko osoby owej, której to zawdzięczam, w bazie NFZ brak. Widząc moją totalnie głupią i pogubioną minę Pani po Drugiej Stronie versus Uprzejma Urzędniczka wystawia mi "zgodę" na pieluchomajtki na jeden miesiąc, polecając sprawę jak najszybciej wyjaśnić.

Jadę więc metrem a potem autem (cholera czemu nie pojechałam bezpośrednio byłoby szybciej) do "mojego" OPS -u. Gdzie dowiaduję się, że przecież dzieci do 18 roku życia są objęte bezpłatną opieką medyczną ale skoro chcę to można je ("je"- bo Pannę O też wyrejestrowano) zarejestrować. Dostaję odpowiedni druk do wypełnienia. Teraz muszę "jedynie" iść do lekarza i dostać kolejne zapotrzebowanie w środki medyczne... Gdy sobie przypominam moją poprzednią z tym "katorgę" już zaczyna boleć mnie głowa i brzuch....

W zmęczeniu hartuję się i dojrzewam - powiedział Janusz Korczak, tylko jak bardzo mam być dojrzała i zahartowana? Jest jakaś skala? Jakiś "odlew hartu i dojrzewania" przechowywany  w Międzynarodowym Biurze Miar i Wag w Sèvres koło Paryża? 

Dobra...teraz do pediatry. I tym razem nie dam się zbyć niczyją niewiedzą a za brak czyichś kompetencji przepraszać nie będę....

..........................................................No i tak sobie "posiedziałam" w domu....

sobota, 15 kwietnia 2017

dieta


Naczytałam się i nasłuchałam o dietach, którymi trzeba dzieci z ZD "traktować". 

O tym, że będzie gruba bo każde dziecko z ZD jest grube nie będę si.ę rozwodzić. Nie widzę sensu...Kto czyta moje wpisy wie dlaczego, więc też nie będę uzasadniać...

Dla wszystkich, którzy na słowo dieta przewracają oczami, zamieszczam link do Wikipedii - LINK - gdzie wyjaśniona jest definicja tego słowa a nie jedynie potoczne jego rozumienie. W pewnej mierze przypadła mi do "gustu" (choć raczej to mało gustowne porównanie) koncepcja  traktowania zespołu Downa jako choroby metabolicznej. Propagatorką tego założenia jest pani  dr Jolanta Ganowicz. Miałam przyjemność zapoznać się z jej wykładem  pt. "W poszukiwaniu Anty-Downa- próby farmakologicznego niwelowania wpływu dodatkowego chromosomu"
Podkreślę to co dla mnie wydaje się istotne wraz z komentarzem:

"Filozofia wczesnej interwencji jest obecnie szeroko praktykowana w krajach wysokorozwiniętych, jako przynosząca znaczne korzyści dziecku i rodzinie. Opiera się na bazie intensywnych ćwiczeń domowych lub w odpowiednich ośrodkach szkoleń, w tym terapii mowy już od najmłodszego wieku. " -
Trudno się nie zgodzić. to wczesna interwencja powinna nas znaleźć a nie my jej szukać. Temat szeroki jak rozlewiska Wisły po zimie, więc pewnie do niego wrócę.

"Dzieci z zespołem Downa mają zaburzony metabolizm każdej komórki, bo wszędzie wepchnął się dodatkowy 21 chromosom. Dlatego do diety takich pacjentów, terapii lekami czy leczenia podażą witamin należy podchodzić indywidualnie bez zachłystywania się niczym nie popartymi mitami, że jeśli będą np. przyjmować wyciągi z grasicy, to będą ładniejsze, a ich rozwój intelektualny będzie lepszy. " - Cudów nie oczekuję. Wiem, że racjonalne podejście do zdrowego żywienia to istotny filar jego dobrego rozwoju. Inne filary to wsłuchanie się w dziecko jego potrzeby i możliwości, nie w nasze oczekiwania oraz nie szufladkowanie siebie i dziecka w "niepełnosprawność" a ostatni i najistotniejszy to.. miłość, miłość, miłość.

"Niewłaściwe odżywianie, przyjmowanie niepotrzebnych leków itp. burzy równowagę hormonalną, neurologiczną, enzymatyczną itp. uniemożliwiając rozpoznanie właściwych potrzeb organizmu. Staje się przyczyną szeregu zaburzeń. Przykładem może być standardowa podaż witaminy D3. Zbyt duża jej ilość prowadzi do zwiększonego osłabienia mięśni, zaparć, opóźnień w rozwoju ruchowym. Dotyczy to również podawania witamin krwiotwórczych C B. kwasu foliowego i żelaza." - Badania regularne i mądry pediatra, dobry lekarz od holistycznego ujęcia i ufająca instynktowi mama. Wystarczy.
Z dużą uwagą śledzę temat korelacji pomiędzy autyzmem a zaburzeniami pracy jelit. Wiem, że to nie porównywalne "Down" - "Autyzm" jednak dobra praca jelit wydaje się być najistotniejszym czynnikiem wpływającym na rozwój dziecka z zaburzonym metabolizmem. Warto więc pokusić się o badania jelit i całego układu pokarmowego u dzieci starszych. Podawanie probiotyków w momencie gdy dziecko nie chce jeść naturalnych "siedlisk" zdrowych bakterii wydaje się mi oczywistością.

Dla zainteresowanych zgłębieniem tematu polecam artykuły : Dieta ZD wg. USA, Żywność fermentowana. Sama kiszę jak szalona. Jemy wszyscy poza ... Zozolem. Przede mną duży wysiłek intelektualny, jak namówić Małą Zi do jedzenia "kiszonek". Ma ktoś pomysł?

Z prostych zaleceń staram się:
1. Jak NAJMNIEJ przetworzonej żywności.
2. Jeśli masło to z Omega 3 i kwasem masłowym. 
3. Oliwa z oliwek i olej kokosowy z pierwszego tłoczenia i z określonym miejscem pochodzenia.
4. Nie lubiane warzywa przemycam w koktajlach. Pisałam  O TYM TUTAJ.
5. Badanie poziomu witamin i minerałów w organizmie co pół roku.
6. Samodzielne "pieczenie" wędlin (eliminacja zbędnego glutenu).
7.Jeśli produkty mleczne to nie samo mleko tylko pochodne - jogurty bio, jogurty naturalne z dodatkiem owoców lub własnych konfitur.

środa, 5 kwietnia 2017

J jak jedzenie

 Każdy rodzic dziecka z ZD natrafia na ten problem - problemy z metabolizmem lub mówiąc bardziej prostacko: otyłość. W wielu publikacjach na ten temat uspakajają, że dopiero w późniejszym etapie (ok.5-6 roku życia) dziecko z ZD ma tendencje do tycia...Tylko tendencje są również pochodną początkowego stylu żywienia naszych dzieci oraz warunków genetycznych jakie im dodatkowo przekazaliśmy. Ja w to święcie wierzę. Mała Zi już jest "fest" babką i centyle w wadze mamy górne możliwe dla jej wieku. Niestety w jej przypadku popełniłam ten błąd, że po pierwszym okresie (zaburzone łaknienie przy chorobie serca, operacja i okres rekonwalescencji) z radością witałam każdy wypity sok (odżywcze) czy zjedzony serek (uff nareszcie je). 

Dumna jestem z siebie bo udało mi się "wcisnąć" małej warzywa (zielone) w formie, za którą przepada. Nie ma dnia bez kilku mikro-szklanek (100 ml) owego zielonego miksa. 

Zielony miks Małej Zi

1 liść jarmużu bez szypułki
3 łyżki zielonej pietruszki
1 garść liści szpinaku
4 cm kawałek łodygi selera naciowego
4 cm kawałek zielonego ogórka
1 szklanka wody
sok z połowy cytryny
1 łyżka miodu (wrzosowy, lipowy, akacjowy) 
1 banan
1/4 łyżeczki imbiru 
1/2 jabłka lub 3 łyżki owoców typu papaja, arbuz, mango, melon, ananas

Najpierw miksuję z wodą liście dopiero potem dodaję owoce a na końcu miód i cytrynę. 

Inspiracją do koktailowania są dla mnie publikacje Kasi Błażejewskiej-Stuhr. W ubiegłe lato Zi przepadała za tym pobudzającym, napojem popeya też nie wzgardziła. 
Co do jedzenia to w każdym domu przyda się zmiana na bardziej racjonalne podejście...Sama staram się piec mięso na wędliny wcześniej marynując je w różnych konfiguracjach przypraw. Cukier biały  zastąpiłam brązowym, miodem i ksylitolem. Białego pieczywa Małej Zi nie daję, po prostu zachowuję się jakby go nie było. Zresztą sporadycznie jadamy pieczywo wogóle:) Niestety w przedszkolu moja młodsza córka podczas posiłków nadrabiała wszelkie "zaległości". Teraz mam już ustalone z dziewczynami z przedszkola wytyczne co do diety.

Był czas, że Zi uwielbiała zupy, niestety ten czas minął. A szkoda bo zaczynałam być specjalistką od wszelkiej "maści" zupy krem (nie lubiła kawałków w zupie). Niestety zaczęła wybrzydzać na ryby, których reklamą mogła być do 3 roku życia. Zamiast ziemniaków - ryż. Gdzie się nie da uniknąć określonych produktów (kurczak, makaron) kupuję produkty najwyższej jakości, ekologiczne, jak najmniej przetworzone.


Mała Zi bardzo lubi pomagać w kuchni i jak na 3,5 latkę wychodzi jej to całkiem sprawnie. To dobry sposób na terapię:). Wszak gotowanie uważane jest za funkcjonalny odpowiednik szachów:). Zaplanować ruchy trzeba do końca rozgrywki:)  albo co najmniej trzy do przodu. Różne faktury, mieszanie, łączenie smaków. Zaangażowane w ten sposób wszystkie zmysły wpływają na rozwój mózgu. Wyostrza się koncentracja, poprawia komunikacja i uczy pracy w grupie. Wyrabia potrzebę decydowania i wyboru. To jest doskonałe dla dzieci z ZD.

sobota, 18 marca 2017

Dawn-o dawn-o temu

Oj..nie pisałam już bardzo "dawno, dawno temu"... Składałam się kilka razy i...wszystkie tematy, które chciałam poruszyć wydały mi się jeszcze niekompletne a ja nie kompetentna aby o nich pisać. A też dużo się działo i dzieje w tematach terapeutycznych i lekarskich Małej Zi (o reszcie rodziny nie wspomnę..). 
 
Zaczęło się od podjęcia koniecznej decyzji o zmianie WWR. Po pierwsze to co wybieraliśmy w czerwcu (godziny!) okazały się po pół roku ni przypiął ni przyłatał. Zojka zmieniła ponownie godziny drzemek i zasypiania na noc. Okazało się więc, że 17-18.30 to już zbyt późno jak dla niej. Niestety cały plan terapeutyczny w poradni nie będzie ulegał zmianie każdorazowo gdy dziecko zmienia swoje obyczaje więc jakoś brnęliśmy te pierwsze tygodnie nowego roku. Jednak gdy kolejny raz a to zabrakło jednych zajęć (z trzech) bo terapeuta był nie obecny podjęłam poważną decyzję o odejściu z naszej bardzo cenionego w ubiegłym roku ośrodka. Podsumowałam bowiem, że owszem do wakacji ubiegłorycznych włącznie było super ale potem straciliśmy rehabilitacje w ramach ORD jak i nasze dotychczasowe terapeutki WWR i od września już nie było tak "super". Zaczęło się więc poszukiwanie w necie, wydzwanianie i weryfikowanie. 

Ze zdumieniem odkryłam, że na stronach MS. Warszawy podatne są ośrodki prowadzące WWR, które ich realnie nie mają albo są ograniczone np. tylko do dzieci z placówki przy której terapia jest prowadzona. Super, tylko czemu nie ma tych informacji na stronie? Postanowiłam więc napisać do "miasta". Miasto mi jeszcze nie odpisało...Zobaczymy.
 
Niestety wszystkie "państwowe" ośrodki działają w podobnym systemie (plany robi się w czerwcu i obowiązują na cały rok szkolny) więc od kwietnia postanowiłam wrócić na WWR realizowany w przychodni Konwaliowa. Na razie zaproponowano nam SI raz w tygodniu i obietnicę logopedy od "pierwszego wolnego terminu". Cóż... " wchodzimy w to". Jeśli nie będzie coś grało mam w zanadrzu jeszcze dwa miejsca do których zamierzam zgłosić się z "zapotrzebowaniem" na terapię na początku maja. 
 
Odkryłam również, że 15 minut od nas rowerem jest  nowe miejsce z hipoterapią. Właśnie jadę się rozejrzeć i ustalić jakie są możliwości dla mojej Małej Zi.

Co do lekarzy i innych tematów, które zajmowały mi mocno czas napiszę wkrótce.

środa, 15 lutego 2017

F jak formalności


Aby nie pogubić myśli w sytuacji, gdy stajesz nad przepaścią najlepiej skupić się na rzeczach tak przyziemnych, że aż żwir chrzęści pod stopami... Przynajmniej w moim wypadku. Czytałam kiedyś o geniuszu Johnie Forbesie Nash'u, grał go w filmie "Piękny umysł" Russell Crowe. No więc pan Nash "odpłynął" w chorobę psychiczną bo jego umysł nie dał rady "przetworzyć danych" w jego badaniach naukowych. Ja stosuję odwrotną metodę aby nie popaśc w obłęd czy depresję (jak zwał tak zwał) skupiam się na punktach, cyferkach, celach. Do tej pory działa. Gdy nagromadzenie hiobizmów w wakacje 2013 osiągnęło niepokojący poziom a ja poczułam się bardzo ale to bardzo samotna i malutka uciekłam na "wieś" i ... wypisałam sobie krok po kroku czym mam się zająć w kwestiach związanych z Małą Zi. Internet rwał się przeraźliwie, dzięki czemu moje myśli spowolniły i w pewnym momencie wróciły na właściwe tory. A plan działania w 10 krokach był gotowy. Oto on dla osób potrzebujących podpowiedzi:

1. Badania genetyczne 
Nie wahajcie się  naciskać na szpital aby to oni już na starcie zlecili badanie kariotypu. Takie rozwiązanie przyśpiesza całą procedurę ma jednak jeden minus. To szpital jest stroną w kontaktach z ośrodkiem, któremu zlecił badanie więc musicie kontaktować się ze szpitalem. Mój zgubił oryginał wyników. Dostałam kserokopię faksu (!) nawet nie poświadczoną. Mimo pisma z prośbą o wydanie czegoś bardziej miarodajnego nie otrzymałam. Wcześniej jakoś mi to wystarczało teraz muszę przycisnąć Bielański o profesjonalne podejście. 

Jeśli nie uda się Wam skłonić szpitala to musicie dopilnować aby przy wypisie otrzymac skierowanie do lekarza – genetyka. Lekarz genetyk poza ogólnym padaniem (obejrzeniem dziecka) MUSI skierować je na badanie krwi. Bez dyskusyjnie. Kariotyp poda możliwe informacje o jakichś aberracjach ważnych dla jego przyszłości. Na badanie się czeka, tak jak na wizytę u genetyka, jednak noworodki mają pierwszeństwo. Nie dajcie się wrzucić do kolejki. Jak nie w tej to szukajcie w innej przychodni genetycznej. Wynik kariotypu jest niezbędny do dalszych działań. Wynik powinien być do odebrania po około miesiącu maksymalnie do 6 tygodni. Z nim idziecie do genetyka, zapisując się mówicie że to wizyta konsultacyjna po odebraniu wyników. 

Gdy w wynikach wyjdzie translokacja, bądźcie gotowi na zrobienie sobie badań kariotypu bo jest więcej niż prawdopodobne, że któreś z Was jest nosicielem translokacji. Nie ma co się bać i obwiniać. Tak bywa, a lepiej wiedzieć to od razu niż przy kolejnej ciąży...

2. Badania serca, głowy i układu pokarmowego

Trzeba wykluczyć lub potwierdzic wady wrodzone serca, przewodu pokarmowego lub dodatkowe zmiany w mózgu.  Nie ma na co czekać. Dobrze dopilnować szpital aby zrobili kompleksowa badania już w ciągu pierwszego tygodnia po porodzie. A co za tym idzie z wynikami pokierowali Was dalej. NIE DAJCIE się odesłać z przysłowiowym kwitkiem. "Niech pani pójdzie do kardiologa w ciągu miesiąca" taką dostałam uwagę ustnie i adnotację na wypisie. Nikt mnie nie uprzedził, że dostanie się do kardiologa dziecięcego graniczy z cudem. Nie serwujcie sobie dodatkowego stresu. TUTAJ więcej pisałam o badaniach i lekarzach.

3. Ośrodek Wczesnej Interwencji i Wspomagania Rozwoju

Bez dwóch zdań i nie bacząc na kolejki to w pierwszej kolejności skierujcie się na Pilicką w Warszawie lub do najbliższego Wam Ośrodka Wczesnej Interwencji. Dlaczego, pisałam TUTAJ. To dobry punkt na start. Jak traficie na pasujących sobie lekarzy to może nawet i nie będziecie szukać dalej:) Na pewno podpowiedzą Wam "co, jak i gdzie" w Waszym Mieście. Coś zasugerują. Może miła mama z sąsiedniego stołka też będzie miała "niusy".


4. Stowarzyszenie lub Fundacja 

Potrzebny Wam stoicki spokój i psycholog. A nawet jeśli nie to myśl, że porada czy pomoc ze wsparciem się znajdą. Warto zapukać do stowarzyszeń i / lub fundacji dedykowanych ZD lub dzieciom z niepełnosprawnościami. Pisałam TUTAJ, czym kierować się przy wyborze tego rodzaju wsparcia.

5. Orzeczenie o niepełnosprawności i legitymacja 

Po ww orzeczenie zgłaszamy się w Gminnym lub Miejskim  Ośrodku ds. Orzekania o Niepełnosprawności. DZwonimy lub się zjawiamy i ustalamy dokumentację, którą potrzebują (w Internecie zlnalazłam co powinnam przynieść a na miejscu mało uprzejma kobitka kazała mi donosić jeszcze coś innego). Przynosimy dokumentację i czekamy grzecznie na określenie terminu spotkania z komisją orzekającą. Nie oczekujcie cudów. Na pierwszej komisji miałam nie pediatrę tylko internistkę...to była cała komisja. Nie robiłam z dziecka inwalidy ale pałałam entuzjazmem i optymizmem...wyszłam z orzeczeniem na 2 lata a przyjaciółka Małej Zi, bez zbędnego zachwycania się przyszłością dostała 5 lat. Nie oszukujmy się, po dwóch latach zespół Downa Zojce się nie "cofnął" ani nie nastąpiły zmiany na tyle istotne żeby trzeba było "komisję szacowną" powtarzac. 5 lub 7 lat to okres bardziej sensowny do oceny rozwojowej dziecka. 
Standardowo wymagana dokumentacja to:  wynik badania genetycznego, opinia pediatry oraz wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności. Przy kolejnej komisji musiałam zgromadzić pełną dokumentację medyczną i rehabilitacyjną (!) oraz opinię kilku lekarzy. Najlepsze jest to, że opinie są ważne przez miesiąc. Chciałabym poznać tego geniusza logistyki i przewidywalności, który tak sobie owych fachowców z NFZ poustawia:) 

Zaraz po otrzymaniu informacji, że mogę przyjść po opinię (około 2 tygodnie od komisji) złożyłam wniosek o legitymację osoby niepełnosprawnej. Dzięki niej mamy darmowe przejazdy komunikacją miejską, zniżki i ulgi (zawsze sprawdzajcie jakie i ile na www danej firmy, instytucji).  Od 1 sierpnia 2017 r. będą obowiązywały nowe legitymacje osoby z niepełnosprawnością. Okres ich ważności nie będzie mógł być dłuższy niż 5 lat w przypadku legitymacji dokumentujących niepełnosprawność.  Będą one wydawane bezpłatnie i nie będzie konieczne ponowne orzekanie się. Będą inaczej wyglądać i dzięki temu mają być bardziej użyteczne.


6.  1% dla dziecka 

 Dlaczego warto zbierać pieniądze na pokrycie kosztów rehabilitacji, pisałam TUTAJ. Warto jak ogarniecie "całokształt" tematu zastanowic się nad apelami i innego typu zbiórkami. To pieniądze dla Waszego dziecka na naprawdę niezbędne działania.

7. Zasiłki, świadczenia 


Wizyta w MOPS lub OPS niezbędna. Po pierwsze dla  załatwienia zasiłku pielęgnacyjnego.  Nie myśl, że to tylko 153 zł. Ciułajcie tą drobnicę chociaż może Was  to wkurzać i stresować. Z czasem zobaczycie, że to nie TYLKO 153 zł ale jedne zajęcia logopedyczne i 1 hipoterapia w miesiącu więcej. W tym samy miejscu załatwicie świadczenie pielęgnacyjne gdy okaże się to niezbędne. O zasiłkach i świadczeniach wszelkiej maści TUTAJ. A także TUTAJ i TUTAJ no i TUTAJ:) Należy się też Waszemu dziecku dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego.

Pamiętajcie w ciąży o świadczeniu rodzicielskim, a potem o becikowym i becikowym plus (gdy wasze zarobki są niskie). Warto sobie przeglądać komunikaty na stronach ministerstwa.

8. Karta parkingowa 

Kośc niezgody. Wyróbcie jak najszybciej bo potem mogą powiedzieć, jak mnie gdy Zi miała dwa lata, że przecież nauczy się wreszcie chodzic i już nam nie będzie potrzebna. Nikt nie bierze pod uwagę faktu, że ta nauka to może być i 3 i 5 lat... Albo tego, że  trzeba jeszcze dojechać na rehabilitacje czy do lekarza i opłacić postój. Miesięcznie wychodzi to dodatkowe od 10 do 30 nawet złotych. Nie wszędzie i nie zawsze da się skorzystać z komunikacji miejskiej (np. zimą albo gdy leje). Żałuję, że odpuściłam temat. Potem wyróbcie sobie N+ w Warszawie, bo to pozwala stawac nie tylko w miejscach wyznaczonych. Ilośc kilometrów zrobionych od najbliższej "koperty" drogocennie bezcenna....

9. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego 

O tym orzeczeniu będę pisać jeszcze w lutym szerzej. Aby je uzyskać trzeba  udać do rejonowej Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej i  będziemy mogli na jego podstawie skorzystać z dodatkowych zajęć rehabilitacyjnych w "systemie" WWR.


10. Wczesne Wspomaganie Rozwoju

 Pisałam o tym TUTAJ.Nie rezygnujcie. To już ostatni z punktów a zawsze to od 4 do 8 godzin dodatkowych w miesiącu terapii. 


O zmianach, które nas obejmą, proponowanych przez nowy rząd możecie poczytać TUTAJ i TUTAJ. Nie będę ich komentować bo nie są one na etapie realizacji tylko chwalenia. Jak to politycy... Zrobią wtedy zobaczymy.