Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ośmiotysięczniki-korona down-himalajów. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ośmiotysięczniki-korona down-himalajów. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 1 listopada 2020
K2 - mowa
K2 (Czogori, Lambha Pahar, Dapsang, Kechu, Mount Godwin-Austen, ośmiotysięcznik, najwyższy szczyt Karakorum, drugi co do wysokości szczyt Ziemi. Jest to ostatni ośmiotysięcznik niezdobyty zimą.
Geniusze wcale nie mają z „górki” myślę czytając życiorysy Alberta Einsteina czy Thomasa Edisona. Jednak życiowa prawda babki, „że ten kto w życiu ma pod górkę będzie miał potem lepsze widoki” każe mi wierzyć w dobrą siłę trudności.
Warto rozmawiać. Takie podejście sprawdza się zawsze. Z córką nastolatką, która ma dość nauczania zdalnego a w perspektywie egzamin 8-klasistki i w tle słowa wychowawczyni, że nie ma co się oszukiwać (ona i reszta klasy), że z trójkowego ucznia piątkowego egzaminu nie będzie. Upsik. A co jeśli uczeń próbny egzam pisze na 4 a oceny ma na 2 i 3? Jak to świadczy o nauczycielu, który go uczy a może klasycznie jak to drzewiej bywało "upupia". Bo przecież proces "upupiania" nie skończył się magicznie jak za dotknięciem różdżką Dumbledore'a. Teraz nawet może trwać w najlepsze. Taki mamy klimat. Szkoła miała i znów ma produkować ludzi „upupionych”,totalnie niezdolnych do samodzielnego myślenia. Bo i po co? Więc skoro taki właśnie to wygląda to rozmowa jest niezbędna. Musi bowiem ten syn i ta córka, uczeń i uczennica zrozumieć, że ich opinie są ważne. Ich emocje są zdrowe chociaż może niechciane. Ich uczucia mają prawo być wyrażane. Kwestia formy i treści. Kwestia rozmowy. Przestrzeni do dialogu. A w drugim rzędzie już siedzą empatia i umiejętność słuchania. Ze zrozumieniem.
Tylko co ma zrobić matka, dziecka nie mówiącego. Mającego tyle do powiedzienia, że w powietrzu wibrują niezrozumiałe wybrzmienia wyrazów, zdań, pytań. Mamy komunikator jednak to skraca tą cudowną możliwość do dyskusji, zaangażowanej przemowy, emocjonalnej opowieści.. Skraca albo i spłyca do zdań pełnych suchego realizmu w komputerowym głosie. Nawet, gdy naciskamy przyciski emocji i uczuć.
Jest mi źle...A co jest źle.. Jest smutna. Jest zła. F. uderzyć w głowa ręka. Jest samotna.
Mama płacze tak by nie było słychać. Widać łzy. Mała Zi je przeciera. Całuje. Mama może mówić, dużo mówić. Piętaszek przecież też nauczył się tak mówić. Słuchając. Więc mama mówi. Opowiada po raz 214 bajkę o Czerwonym Kapturku albo o 3 Świnkach. Opowiada o tym jak kocha swoje córki. Jakie Mała Zi ma oczy, jaki był dziś dzień. Co będą robić jutro. Jak było, gdy była w brzuchu. Jaki smak ma mango. Czemu kot tak śmiesznie mruczy. Mama mówi i mówi i mówi. Nawet, gdy Mała Zi śpi. Mama mówi, że jest dobra, piękna i mądra. I potem zmienia kolejność. I znów.
Mama zasypia.
Czy mówi przez sen?
Nie ma pojęcia.... #jestZnamiDorotkowo
poniedziałek, 20 lipca 2020
Myśli rozczochrane... myśli potargane
Co mnie czeka jeszcze? - to podstawowe pytanie, które zadawałam sobie w 2013 roku i 2014 i 2015 i 2017.... Czarna seria. Szukałam w pamięci kawałków rozbitego lustra próbując ocenić kiedy minie felerne siedem lat. Spowiedź z samą sobą kogo skrzywdziłam, komu coś zniszczyłam... Trudno się nam nastawić, że w życiu czasem "taktojest", chcemy wierzyć w celowość i uporządkowanie przy jednoczesnym uwzględnieniu funkcjonowania systemu "karma-come-back".
To chyba oczywiste. Chcemy nadać naszemu życiu jakiś sens a cierpieniu już szczególny. Stąd tak dużo osób, uważa, że urodzenie dziecka z niepełnosprawnością to wyróżnienie od Boga. Bowiem "tylko Ty mogłaś dać temu radę". Co jest ogromnie nie śmiesznym żartem. A tak poza tym...każdy dałby radę.
Teraz czasem nachodzą mnie takie myśli potargane przez wiatr, może nie dziejowy ale życiowy. Kiedy będzie następny trudny moment? Czy wtedy gdy Zojka spyta czemu jest inna niż reszta? Bo, że jest wie już dziś. Tylko ten moment świadomego dostrzeżenie swojej odrębności i (oby nie!) gorszości. Czy będę umiała jej to wyjaśnić z empatią bez etosu i gadce o "wyróżnieniu"? Czy będzie to przy okazji odrzucenia towarzyskiego przez rówieśników? A może złamane serce pierwszej miłości?
A co będzie gdy, nawiązując do tej miłości, będzie chciała mieć chłopaka? Męża? Dzieci? Życie seksualne? Już mam nowy siwy włos na skroni...
A praca? A samodzielne mieszkanie? Tych dwóch ostatnich się nie boję. Robimy wszystko by miała takie możliwości....Dziękuję Wam za wsparcie Panno O i Panie Niedźwiedziu.
środa, 15 lipca 2020
Anapurna - ciągłe "nie"
Annapurna dziesiąty co do wysokości szczyt Ziemi (8091 m n.p.m.).
Jest to pierwszy szczyt 8000 zdobyty przez człowieka. Jego zdobywcy niestety ulegli poważnym odmrożeniom i ślepocie śnieżnej. Maurice Herzog, późniejszy minister
sportu, w swojej książce „Annapurna – pierwszy ośmiotysięcznik” napisał,
że są inne Annapurny w życiu człowieka.
Zoja operowanie słowem "nie" doprowadziła do perfekcji. Nawet to w języku angielskim brzmi idealnie "no" z mega brytyjskim akcentem rodem z Oxfordu. Niestety ja nie opanowałam opanowania jakie powinnam zachować w odpowiedzi na owe "nie". Po prostu nie byłam na nie gotowa. Zadawałam pytania będące stwierdzeniami w założeniu mimo pytajnika na końcu. Coś w typie:"Zozo, chce Ci się siusiu. Może pójdziesz do łazienki?". Nie był to, przyznam, popis mojej inteligencji ani intelektualnej ani emocjonalnej. Wszak gdzież by miała moja latorośl pójść? W róg pokoju? Pod lodówkę? Cóż. Myślenie myśleniowe (wersja odmienna od roszczeniowego) nie włącza się w opcji matka-polka czy matka-wariatka ani nawet matka-basic.
Długo dochodziłam do prawdy, że istotnym elementem prośby jest otwartość na odmowę. Gotowość nie tylko do usłyszenia ale i zaakceptowania słowa "nie". W jakimkolwiek by ono języku nie zostało nadane.
* albański: jo; nuk
* angielski: no;
* bułgarski: не
* chorwacki: ne; ne
* czeski: ne
* dolnołużycki: ně
* duński: nej, ikke; u
* esperanto: ne
* fiński: ei
* francuski: non,
* górnołużycki: ně
* grecki: όχι,
* hebrajski: לא (lo)
* hiszpański: no
* islandzki: nei,
* litewski: ne
* łacina: non
* jidysz: ניין (nejn);
* niemiecki: nein;
* portugalski: não
* pruski: ni
* rosyjski: нет,
* słowacki: nie
* szwedzki: nej,
* tagalski: hindi
* węgierski: nem
* włoski: no
* angielski: no;
* bułgarski: не
* chorwacki: ne; ne
* czeski: ne
* dolnołużycki: ně
* duński: nej, ikke; u
* esperanto: ne
* fiński: ei
* francuski: non,
* górnołużycki: ně
* grecki: όχι,
* hebrajski: לא (lo)
* hiszpański: no
* islandzki: nei,
* litewski: ne
* łacina: non
* jidysz: ניין (nejn);
* niemiecki: nein;
* portugalski: não
* pruski: ni
* rosyjski: нет,
* słowacki: nie
* szwedzki: nej,
* tagalski: hindi
* węgierski: nem
* włoski: no
A przecież to podstawa w przypadku prośby. No chyba, że ta prośba jest tak na prawdę zawoalowanym żądaniem. Chciałam pomocy, współpracy. Bez manipulacji (przecież mamę bolą plecy), bez transakcji ja-tobie-ty-mnie, bez groźby (bo nie będzie bajki!). Tylko jak zmotywować takiego małego stwora z dodatkowym chromosomem skoro bez dodatkowego jest to dość trudne... I gdy doszłam do otwartości na owo "nie". A powiem szczerze, że odbyło się to w trudzie i znoju bo czym skorupka za młodu nasiąknie tym grozi, manipuluje i straszy jako rodzic. No więc, gdy już byłam gotowa na odmowę. Zrozumiałam potrzebę autonomii mojej młodszej córki mimo jej całkiem świeżych 7 lat. Jej gorącą chęć do bycia samodzielną i samowystarczalną właśnie w tym momencie. Jej gorącą potrzebę zabawy właśnie w tym momencie. Jej ogromną ciekawość innego tematu właśnie w tym momencie.... To usłyszałam:"Mami, tak", "Mami, przetasam"...
No i ech....nie dogonię jej nigdy.
Ich, bo i Panny O...mam nadzieję, że dam radę dotrzymać im kroku...Zawsze. Każdą chwilą. Tu. Dziś. Jutro. I nawet, gdy mnie nie będzie.
- Niektóre dzieci są z natury skłonne do współpracy, gdy słyszą „nie”. Inne nie chodzą na żadne ustępstwa. Od czego to zależy? Okazuje się, że upór u dzieci (zresztą u dorosłych też) powodują: bezpośrednie polecenia, które nie pozostawiają wyboru i stawiają dziecko pod murem (niektóre dzieci są na nie szczególnie wrażliwe) – zamiast „ubieramy się” lepiej powiedzieć: „chcesz założyć spodnie czy spódnice”, „Musimy iść dzisiaj do trzech sklepów. Do którego idziemy teraz?” zamiast „Wychodzimy na zakupy”. komunikaty, które uzmysławiają dziecku stratę są tak skonstruowane, że pokazują, że dziecko ma niewiele do powiedzenia i postępując zgodnie z zamysłem rodzica, pozostaje bez czegoś, na czym mu bardzo zależy. niespójne i niejasne granice – jednego dnia dziecko może więcej, innego mniej. Wszystko zależy od samopoczucia rodzica. Nie ma jednoznacznych granic. Odwróć uwagę Jeśli wiesz, że dana sytuacja może przynieść problemy, dobrze się do niej przygotuj, zawczasu wymyślając, jak odciągnąć uwagę dziecka od tego, co mu bardzo się nie podoba. Rozmawiaj, słuchaj, nazywaj uczucia Dzieci, które są wysłuchiwane, czują się rozumiane przez rodziców są bardziej skłonne do współpracy. Mniej się buntują a ich upór jest mniej „bolesny”. Warto pokazać maluchowi, że rozumiemy jego uczucia. Ich potwierdzenie, zauważenie, sprawia, że często stają się one mniejsze i łatwiejsze w opanowaniu. Dziecko wie, że ma do nich prawo, czuje się zrozumiane, kochane, szybciej się uspokaja. Trudno jest usłyszeć „nie”… Gdy słyszysz „nie”, chcesz od razu walczyć, prawda? Lubisz podejmować własne decyzje. Rozumiem to. Naucz dziecko dawać i brać Często upór dziecka wynika z braku umiejętności dzielenia. Warto popracować nad tym. Więcej na ten temat. Zauważaj dobre zachowanie Wielu rodziców nie widzi dziecka, gdy jest ono „grzeczne”. Są dostatecznie zmęczeni uporem, który staje się normą przez większość dnia, by pochwalić zachowanie malucha, kiedy nastaje spokój. Te krótkie chwile, gdy dziecko jest skłonne do współpracy, wydają im się zasłużonym odpoczynkiem. Tymczasem to jeden z głównych błędów. Zamiast tego warto wyrobić sobie nawyk opisywania rzeczywistości: „widzę, że dobrze się bawisz. Podałeś zabawkę siostrze. Teraz razem możecie miło spędzić czas. Bardzo mi się to podoba”. Pozwól dziecku uwierzyć, że jest dobre! Ono chce być takie. Zwłaszcza w Twoich oczach. Nie rozmawiaj z twierdzą Gdy Twoje dziecko zatyka uszy, obraża się, wyraźnie manifestuje, że nie interesuje go, co masz do powiedzenia, nie dyskutuj z nim, nie próbuj do niego dotrzeć słowem. To strata czasu. Pozwól dziecku ochłonąć…i szanuj swój głos i własne nerwy. Poczekaj aż dziecko się uspokoi i będzie gotowe słuchać. Wtedy jest odpowiedni czas na rozmowę. Obserwuj dziecko i zaproponuj rozmowę, gdy nadejdzie ku temu odpowiednia chwila. Niestety musisz wykazać się ogromną cierpliwością i opanowaniem, a to nie jest proste i wymaga ciągłej pracy nad sobą. Pozwól się uczyć przez doświadczenie Pamiętam, że gdy byłam mała, lubiłam doświadczać rzeczywistości empirycznie. Nie wierzyłam na słowo. Chciałam wszystkiego dotknąć, posmakować, sprawdzić, czy jest rzeczywiście gorące, zimne, niesmaczne lub surowe… Warto pozwolić dziecku na uczenie się przez doświadczenie. Oczywiście wszędzie tam, gdzie nie zagraża to jego zdrowiu. Uparte dziecko będzie właśnie w ten sposób testować postawione mu granice. Nie wystarczą mu słowa „nie wolno”, będzie chciało sprawdzić je w praktyce – co się stanie, gdy jednak to zrobię – czy rzeczywiście podłoga po umyciu jest mokra, czy woda jest zimna….co się stanie, gdy włożę palec do surowego ciasta. Czasami dziecko potrzebuje nawet kilkunastu prób, by przekonać się, że „nie wolno” naprawdę oznacza, że nie można. Nie bądź wrogiem Jeśli dziecko wyczuje, że z rodzica stajesz się wrogiem, stroną konfliktu, która stara się wygrać starcie, udowodnić, że ma rację, szybko jego zaciekłość wzrośnie. Będzie robić wszystko, by wyjść z sytuacji z twarzą, a jego przekór będzie rósł. Przecież tak samo reagujemy, my dorośli. Konflikt się sam nakręca, a problem nie znika. Poza tym dziecko, któremu nie pozwolisz na manifestowanie swoich uczuć bardzo szybko będzie pokazywać swój upór w inny sposób, na przykład mocząc łóżku długo po czasie, w którym nauczyło się używać pieluszek, swój gniew skieruje na siebie – obgryzając paznokcie, czy na złość „odmrażając sobie uszy”, zdejmując czapkę na spacerze. Spójrz na sytuację z jego punktu widzenia Dziecko może upierać się przy pewnym rozwiązaniu, bo jest ono dla niego wygodniejsze, korzystniejsze. Może wybrać określoną bluzkę, bo ta, którą Ty mu wskazałaś, jest dla niego niewygodna. Może upierać się przy samodzielnym ubieraniu, bo zwyczajnie chce się nauczyć tej umiejętności, zwłaszcza gdy widzi, że starsza siostra opanowała tę sztukę całkiem nieźle.
Czytaj więcej: https://www.sosrodzice.pl/sposoby-uparte-dziecko/
niedziela, 13 października 2019
Szczyty
Gdy piszę o zdobywaniu przez Zozo kolejnych "ośmiotysięczników" to odnosi się to do pokonywania przez moją młodszą córkę jej trudności mniej lub bardziej powiązanych z zespołem Downa. Nie przypuszczałam jednak, że tak szybko (patrząc na temat "dziejowo") pojawią się osoby z zespołem Downa, które będą zdobywac prawdziwe górskie szczyty.
Na tego "newsa" mocno po czasie wpadłam wczoraj. Ups! Ważne, że wpadłam:) Nie wiecie o czym mówię? Przepraszam! Andrew Bob Harris versus Grand Teton.
Jestem pewna, że efekt kuli śnieżnej się już rozpoczął. Życie Zozo nie będzie w najmniejszym stopniu podobne do ludzi z zespołem Downa sprzed 50 a nawet 20 lat. Trochę jak mówił Albert E. i trochę z C.R. Zafona co w miksie brzmiałoby "można bo mówią, że się nie da"? No i miłośc do tego. Zawsze.
niedziela, 24 lutego 2019
Himalaja
To nie jest tak, że jak jakąś "himalaje" opisałam to już szast prast i nie ma...kłopotów. Zozo nie ogarnia rajstop, butów ze sznurowadłami, przodu-tyłu spodni czy bluzeczek. Ubiera się sama chętniej o ile ma ochotę się ubrac. Zębom poświęca połowę czasu przeznaczonego na szminkowanie ust. Dziś na przykład postanowiła poprawic swoją urodę moim tuszem do rzęs. Było co ścierac i bolały oczki, niestety. Rzęsy sobie tak "wynorkowała", że chyba sztuczne nie wyglądałyby równie dobrze:)
Nadwrażliwośc a co za tym idzie suszarkę ogarnęliśmy słuchawkami :) jednak 100% odpieluchowanie to jeszcze przed nami. Noc w pieluszce to standard. Posiuskowywanie ? Posiusiwanie? (do jasnej ciasnej...jak to się odmienia) Zdarza się w przedszkolu prawie codziennie. W domu nie. Kwestia pilnowania się Zozo by przypomniec sobie o potrzebie w wirze doskonałej zabawy.
Wszystkie "himalaje". Wszystkie trudności. Każdy dzień. To takie namacalne odczucie, że się żyje. Pamiętam jak Panna O będąc niemowlakiem cierpiała na problemy z brzuszkiem i kłopoty z zasypianiem. Lulałam ją po godzinie lub dwie aby usnęła. Spiewałam wymyśloną piosenkę, tak trudną do wymówienia, żeby nie usnąc i nie upuścic małej. Wtedy też czułam każdym centymetrem nieprzespanych zwojów mózgowych, że żyję:)
Jak to szło?
"Cicho sza, cicho sza. Pędzi sobie mała pchła.
Cicho sza, cicho sza. Dokąd pchła ta mała gna.
Cicho sza, cicho sza. Pędzą cztery łapki pchły i jej też malutkie kły.
Cicho sza, cicho sza. Pędzi sobie mała pchła.
Cicho sza, cicho sza. Dokąd pchła ta mała gna.
Cicho sza, cicho sza. Pędzą cztery łapki pchły i jej też ogonek zły.
Cicho sza, cicho sza. Pędzi sobie mała pchła.
Cicho sza, cicho sza. Nie wie pchła ta dokąd gna."
sobota, 9 lutego 2019
Dhaulagiri - porządek
Dhaulagiri szczyt w Himalajach.Wokół masywu Dhaulagiri prowadzi trasa trekingowa, uchodząca za jedną z najbardziej wymagających.
Porządek to pojęcie względne. Zacznijmy od różnic w definicjach pomiędzy pedantem a bałaganiarzem? A ta popularna tabliczka z Empiku, o której marzy Panna O?
Definiowanie z Zozo porządku i bałaganu to trudna sprawa. Porządek to było coś pożądanego wykonywanego jednak przez Mamę. Bałagan zaś twórczym poszukiwaniem "tu-teraz". Jak to u dziecka. Z zespołem czy solo:)
Definiowanie z Zozo porządku i bałaganu to trudna sprawa. Porządek to było coś pożądanego wykonywanego jednak przez Mamę. Bałagan zaś twórczym poszukiwaniem "tu-teraz". Jak to u dziecka. Z zespołem czy solo:)
„Zojciu, córeczko. Bardzo doceniam,
że chciałaś posprzątac swój nocniczek. Jednak to poziom
sprzątania, który wymaga pomocy mamy. Więc na przyszłośc odłóż
zabawki na miejsce, poskładaj ubrania ale nocnika nie ruszaj. Mama
nie lubi o 6 rano myc podłogi, prac łóżka i zmieniac pościeli. Nie wiem dlaczego tego nie lubię? No nie wiem…Nadmienię iż, Cieszę się, że zrobiłaś kupkę do tegoż nocniczka."
Ta…to na tyle. A w realu wychodzi mniej więcej tak:
„Zojcia! Ile razy mam mówic nie ruszaj nocnika! No rzesz mnie zaraz cholera strzeli..."
Zastosowałam wszelakie techniki, rzekłabym nawet wachlarz technik, od bezstresowego (w piątek przedzierasz się w zaspach rzeczy) przez klasyczny ("marchewka i rózga") do psychologicznego (naklejki za dobre działania).
No cóż. Zozo musiała chyba osiągnąc pewien poziom zrozumienia wewnętrznego. Stara się utrzymywac porządek .. sama z siebie. Mogłabym tak rzec.
Jest jeszcze kwestia tego na co nie ma ochotę do jedzenia lub np. skórek po owocach. Te lecą na ziemię jak w XIX hiszpańskiej tawernie. I co mam zrobic? Potem wstaje i zanosi je do kosza....treking dla wymagających...
Zastosowałam wszelakie techniki, rzekłabym nawet wachlarz technik, od bezstresowego (w piątek przedzierasz się w zaspach rzeczy) przez klasyczny ("marchewka i rózga") do psychologicznego (naklejki za dobre działania).
No cóż. Zozo musiała chyba osiągnąc pewien poziom zrozumienia wewnętrznego. Stara się utrzymywac porządek .. sama z siebie. Mogłabym tak rzec.
Jest jeszcze kwestia tego na co nie ma ochotę do jedzenia lub np. skórek po owocach. Te lecą na ziemię jak w XIX hiszpańskiej tawernie. I co mam zrobic? Potem wstaje i zanosi je do kosza....treking dla wymagających...
środa, 5 grudnia 2018
Nanga parbat - nadwrażliwosc dźwiękowa
Nanga Parbat – dziewiąty co do wysokości szczyt świata (8126 m n.p.m.). Nazwa góry wywodzi się z sanskrytu i znaczy „Naga Góra”. Był przedostatnim (obok K2) z niezdobytych zimą ośmiotysięczników.
Zozo potwornie boi się "głośnych" wydarzeń. Z tego powodu nie raz umykaliśmy z całkiem ciekawych imprez. Nie udała się wyprawa na pokaz fontann. Z pikniku szkolnego Panny O wyszło siedzenie w samochodzie. A wszelkie marsze solidarności z niepełnosprawnymi w sejmie czy czarne protesty kończyłyśmy, gdy liczba osób i dźwięków przekraczała średnią statystyczną.
I pewnie żyłybyśmy w takim żałosnym przeświadczeniu, że się nie da inaczej gdyby nie K mama Z..która uświadomiła mi istnienie dziecięcych słuchawek izolacyjnych. Wiem co teraz pomyślicie na temat mojej indolencji jednak naprawdę ale to naprawdę nie wpadłam na to samodzielnie.
Odkładałyśmy kasę sukcesywnie i proszę mamy teraz takie cacka w domu:) alpine-muffy. Suszyłyśmy w nich już włosy i moje i Zozo:) Tzn w obu przypadkach słuchawki miała ona. A do tego uśmiech na tym kochanym pyszczydle. A teraz szykujemy się na coś naprawdę WIELKIEGO...Idziemy na KONCERT Smykofonii!
czwartek, 27 września 2018
Makalu - pomoc w pracach domowych
Makalu, ośmiotysięcznik położony na granicy Chin i Nepalu. Silnie zlodowacony – granica wiecznego śniegu powyżej 5700 m n.p.m. Wg. niektórych Góra ma stanowić tron bóstwa.
Wypełniałam przed wakacjami ankietę do przedszkola na temat prac domowych i udziału w
nich ZoZo. Z zaskoczeniem odnotowałam iż czynności w których moja latorośl mogłaby brac czynny udział jest ...znaczna ilośc. I tu wyliczę co ZoZo robic by mogła:
- Wrzucać brudne ubrania do kosza na bieliznę
- Odkładać na miejsce zabawki
- Odkładać książeczki na półkę
- Pomagać w karmieniu czterołapnych
- Wyrzucać zużyte pieluszki do kosza
- Pomoc w nakrywaniu do stołu (i w sprzątnięciu po posiłku)
- Ścielić łóżka
- Podlewać kwiatki
- Pomaganie w rozpakowaniu zakupów
- Zamiatać
- Ścierać kurze
- Wybierać ubrania na następny dzień razem z rodzicem
- Sprzątać zabawki
- Myć zęby, ręce, buzie, siebie całą
- Nakrywać do stołu, przynosić część rzeczy na stół
- Sprzątać ze stołu
- Pomagać przy rozkładaniu zmywarki przy udziale rodzica
ROBI Z TEGO ...CZĘŚC. A
DLACZEGO CZEGOŚ NIE ROBI? BO MI SIĘ NIE CHCE (pilnować, tłumaczyć, poprawiać)... SMUTNA PRAWDA.
Kiedy byłam dzieckiem oczywistą oczywistością było, że pomagam w tematach domowych. Stałam w kolejkach jak coś "rzucili". Robiłam obiady, bo mama brała nadgodziny a gotować nie lubiła:). Jako 5-latka też coś tam na pewno miałam. Jak znam swoją babkę i ojca to mi nie przepuścili tej pracy nad charakterem:). Zresztą każdy miał jakieś obowiązki. Dziś fakt, że starsze rodzeństwo ma się zajmować młodszym, znajoma skwitowała "Od tego są nianie. Chyba, że kogoś na to nie stać". Patologię jak zrozumiałam. I biedotę. Patologiczną jak domniemuję... I tak jej dzieciaki rosną bez żadnego współudziału w swoich światach. Szkoła, zajęcia poza szkolne i nianie. No ale nie o tym mowa!
Potem jednak naszła mnie refleksja i przez całe wakacje pilnie a może uważnie starałam się pilnować ...siebie a motywować ją. I po tym czasie...Skoro obowiązki
domowe mają nauczyć ZoZo odpowiedzialności i współpracy to czemu nie?
I dziś po kwartale z hakiem ZoZo bez problemu wrzuca brudne ubrania do kosza chociaż woli bezpośrednio do pralki. Wyrzuca zużyte
pieluszki do kosza. Dopytując przy tym który z koszy jest im dedykowany. Pomaga karmic psy i koty, rozkładać naczynia ze zmywarki, wypakowywać zakupy, wybierać ubrania
na następny dzień, nakrywać do stołu. Sama też woli się myć i o nadzór nad tą czynnością trzeba się "pokłócić". Muszę przyznać, że najgorzej idzie jej sprzątanie zabawek...chyba, że przy pomocy mamy lub siostry.
Jestem z niej dumna! I z siebie też:)!
piątek, 15 czerwca 2018
Broad Peak - suszarka
Broad Peak - ośmiotysięcznik zlokalizowany na granicy Chin i Pakistanu. Pierwotnie nazywany K3. Falchan Kangri czyli Szeroki Szczyt.
Zozo nienawidzi mycia włosów i ich suszenia. Od kiedy? Od początku wszechświata. Na początku był chaos, potem słowo i chwilę później wrzask i suszarkowa fobia.
Trudno przekonać moją córeczkę, że mycie głowy to super zabawa. Ach jak fajnie, po buzi leje się woda, a do oczu dostanie się nie szczypiąca pianka. Albo może będziemy polewac specjalnym kubeczkiem? No przecież Pani na Swoim Mądrym Blogu pisała, że to kubeczki to hit. I pianka nie szczypie. I wystarczy się fajnie bawic... A może krócej? Zozo, przestań się szarpac. Nie uderz się w głowę. Muszę trzymac Cię za rączkę. Tu jest ślisko. Zojka, proszę..Zojka, proszę! Zoja, to tylko 30 sekund.
Mama będzie:
a. śpiewac
b. robic głupie miny
c. robic głupie uwagi
d. udawac świnkę
e. cokolwiek tylko nie płacz...
dostaniesz:
czekoladę, lody, bajkę...będę czytała 2 książeczki...będziesz mogła....ech...
"Suszarki boją się najcześciej dzieci dwuletnie"..o rany, czyli ona jest tak daleko "w tyle". W rozwoju suszarkowym? Czyli opóźnienie znaczne. Chyba zgłoszę to na komisji ds.niepełnosprawności. A co z rozwojem mydlowłoskowym? I ze spłukaniowym? Jesteśmy mega mega w tyle, droga komisjo. Chyba mamy niedorozwój...mamo-zdrowo-rozsądkowy...
Zaraz oszaleję...
2016 - Na basen nie chodzimy bo te suszenie włosów...koszmar...
2018 - musimy chodzic bo idealne rehabilitacje dla jej płuc, ogólnego rozwoju sylwetki...
O suszarki, jakie fajne..Daj mamo...sama sobie wysuszę..jak moja siostra ("dada")..
No cóż...mama jednak ma ten niedorozwój zdroworozsądkowy i empatycznologiczny...Stawiam się na komisję..
wtorek, 29 maja 2018
Monut Everest - odpieluchowanie
Mount
Everest (Czomolungma)
- zbudowany z granitów, wapieni, łupków i gnejsów. Potężny masyw, z trzech
stron podcięty lodowcami. Wysokość szczytu względem podnóży góry wynosi około
3700 metrów.
Przez
miejscową ludność uważany za siedzibę bogów. Odkryty i po raz pierwszy
zmierzony przez geodetów brytyjskich w połowie XIX wieku, po raz pierwszy
zdobyty 29 maja 1953 roku.
29.05.2018
Zojkowy
Mount Everest zdobyty. Czym jest? Świadomym, rzeczowym i nakierowanym
działaniem mającym na celu wyeliminowanie pieluch z życia tej małej osóbki.
Czyli w skrócie robimy na nocnik (tzn.ona) i tylko nocą mamy pieluchę. Również
przy krótszych podróżach (do godziny) nie jest Zozole upieluchowiona. Już w
długi weekend majowy zrobiła ten mały krok dla ludzkości a wielki dla niej. A
kolejne dni weryfikowały prawdę o odpieluchowaniu. Będę ją zresztą weryfikowały
kolejne tygodnie i miesiące aż do całkowitego umajtkowienia mojej młodszej
córy.
Jednak DZIŚ jest ten dzień, gdy widzę i wiem.
![]() |
| zozo nie zgodziła się na foto na nocniku więc jest foto Zozo-bezpieluchy |
Skąd?
Po
pierwsze: wstała rano z suchą pieluszką, zażądała pomocy w jej zdjęciu by popędzić
na nocnik.
Po
drugie: z przedszkola dostaję o połowę mniejszą siatkę obsiusianych ubrań.
Po
trzecie: no…po prostu wiem. W sumie jestem, supermatką, co nie?
Gdy wrzucicie w Google, hasło „odpiechowywanie
dziecka” to dostaniecie około 14 tys. wyników w pierwsze 10 sekund. Jak widać nośny
temat, znaczy się? Jako klasyczny rodzic ery Internetu wchodzę na:
rodzicielstwo oparte na „miłości”, na „dowodach naukowych”, „wychowanie
behawioralne”. Głowa puchnie. Orientacja na dziecko czy orientacja na rodzica w
technice? Złote zasady czy złote metody? Może ta przebadana stricte naukowo? Metoda
Azrin i Foxx, o niej mowa. Podobno w cztery godziny niespełna dwuletnie dziecko
zdobywa ten „szczyt”. Ale lepsza jest metoda Brazeltona…ech…
Zojkę wysadzaliśmy „klasycznie” jak każde
inne dziecko czyli w 2015. Całkiem zgrabnie nam szło ale.. No właśnie.
Najgorsze w takich zadaniach są „alesy”. Dlaczego? Od reguł może są wyjątki ale
nie ma odstępstw od zadań. Niestety sytuacja rodzinna i częste wędrówki na
rehabilitacje i …było mi po prostu łatwo. Zbyt łatwo wsadzac ją w tą pieluchę.
Wiem, że specjaliści okres gotowości do porzucenia pieluch określają na moment,
gdy dziecko chodzi naprzemiennie (nie dostawia nogi) po schodach. U Zozo był to
okres bardzo wydłużony. Czasem stawiała, potem przestała i znów. Czasem mam
wrażenie, że rozwój dziecka z niepełnosprawnościami takimi jak jej to taniec.
Dokładnie tango. Krok do przodu. Dwa kroki w tył.
Byłam niemal pewna, że jest już gotowa po
mikropolaryzacji, jednak potrzebowałam sprzymierzeńców w przedszkolu. Tu
dostałam zielone światło dopiero, gdy zrobiło się ciepło. Zakup majtek
treningowych dla niej był nie realny w cenie „normalnej”. Wszystkie majtasy
tego typu dla jej rozmiaru były zagraniczne i bardzo drogie. Porównując majtki
treningowe polskiej firmy dla dziecka w wieku od 2 do 3 lat do majtek dla
dziecka 5 letniego (zagraniczne): 29:59. Trzeba mieć ich ok.10 par.. Rachunek
prosty, choć nie akceptowalny. Łatwiej było poczekać te dwa miesiące i
„puszczać” ją w klasycznych gatkach.
Wsłuchanie się w swoje dziecko jest dobre nie tylko
przy odpieluchowywaniu. Zresztą truizmem będzie stwierdzenie, że wsłuchanie się
w samego siebie jest niezwykle ważne. Zawsze. Wszędzie. W każdych
okolicznościach no może, gdy goni Was sfora dzikich psów warto działać
instynktownie. Z drugiej strony czyż działanie instynktowne nie jest właśnie
„wsłuchaniem się w siebie”?
Zojka na nocniku nie chciała siadać, aby się
z nim oswoić. Ani w ubraniu ani z gołym pupskiem. Wkładanie pieluchy do nocnika
zaowocowało tym samym w jej wykonaniu. Pewnie domyślicie się, czym zaowocowało
wkładanie kup-encji do nocnika (bez pieluchy).. No serio? Widzę Wasze uśmieszki
i słyszę rechocik? Ubaw mieliśmy po pachy. Zwłaszcza o 5.40 rano. Albo radosny
poranek sobotnio-niedzielny… Oszczędzę Wam szczegółów ufając Waszej
inteligencji i wyobraźni.
Wiem,
że nie wolno karać, krzyczeć, wściekać się …Nie karać, nie krzyczeć, nie upokarzać, nie naciskać – no, co ty
powiesz? Serio?
Wędrówki
mające na celu schłodzenie irytacji to prawdziwa mapa „kluczenia” po naszych 54
metrach.
Jednak
widzę, że jej też zależy. Stąd potrzeba sprzątania po sobie. Natychmiast.
Zaraz. Albo smutna minka, gdy się zabawi lub zapatrzy i zapomni…, Ponieważ
jestem supermamą to cały czas się poprawiam. Mam nadzieję, że Zozo, że obie
moje córy to docenią.
wtorek, 10 kwietnia 2018
Gaszerbrum - mycie zębów
Po raz pierwszy na szczyt weszli Amerykanie dzięki refleksowi i determinacji....
"Szczotka, pasta, kubek, ciepła woda: tak się zaczyna wielka przygoda".
Ale czasem zaczyna się prawdziwy koszmar...
Systematyczność oraz konsekwencja były? Były! Od maleńkiego, Wysoki Sądzie, były. A tu masażyki dziąseł, a tu mycie specjalnymi nakładkami na paluchy mamy... Niestety, Zozo miała nadwrażliwośc w obrębie paszczy i nie lubiła tego całego "grzebania".
Etapy przygotowujące do samodzielnego mycia zębów czyli wybór szczoteczki i wspólne zakupy pasty nie zapowiadały późniejszych scen dantejskich w łazience... Nawet zielone etui na szczoteczkę, przyklejane do lustra, w kształcie ząbka nie pomogło... Opisów szczegółowych Wam daruję, bo jeszcze ktoś by mnie do opieki społecznej zgłosił... Czarodziejski żel do zębów dla dzieci czary mary Ziajki może i smakuje jak owoce leśne, może i zawiera błyszczące drobinki... ale z ewidentną mocą NIE Zozo nikt nie wygrał. Została nam metoda małych kroków uskuteczniana przez cały ubiegły rok i to co z tego roku ....I jest efekt.
Aktualnie Zozolek stracił dwie rachityczne, dolne jedynki. Niestety chyba połknięte. Jednak mycie zębów zostało "zaakceptowane" i wprowadzone do "procedury" Zozo-dnia.
Następny "Ośmiotysięcznik" za nami...
środa, 28 marca 2018
Kanczendzonga - samoobsługa
"Kanczendzonga - ośmiotysięcznik, drugi co do wysokości szczyt w Himalajach, trzeci co do wysokości szczyt Ziemi. Nazwa składa się z czterech słów tybetańskich: kang – śnieg, chien – wielki, dzod – skarbnica, nga – pięć. Stosownie do właściwości składni tybetańskiej znaczy to: Pięć Skarbów pod Wielkim Śniegiem."
..........
Czynności samoobsługowe standardowego 5 latka:
1. samodzielnie rozbiera się dość płynnie,może mieć kłopoty z samodzielnym ubieraniem się,
2. je łyżką, widelcem, raczej nie posługuje się nożem, trzyma w ręce i je kanapkę
3. pije z kubka,
4. sprząta ze stołu,
5. potrafi umyć i wytrzeć ręce,buzię, myje zęby pod kontrolą
piątek, 2 lutego 2018
Sziszapangma - poziom inteligencji
Sziszapangma 8013 m n.p.m. Ośmiotysięcznik na terytorium Tybetu w paśmie wysokich pasm Himalajów co budzi przeciwstawne uczucia - z jednej strony strach i dreszcz emocji, z drugiej uczucie dziwnego spokoju.
Jadę do Kajetan z Małą Zi na badania mające dac informacje co do jej rozwoju. Może znajdziemy wyjaśnienie opóźnienia mowy (wszak Zozo gada bez przerwy, tylko nie zrozumiale dla otoczenia). Mam mętlik w głowie i dwie kawy za sobą. Noc słabo przespana i dojazd mocno "korkowy".
Badania z logopedą, laryngologiem i psychologiem. I właściwie to ostatnie burzy we mnie dotychczas wypracowany schemat. Pani Psycholog bowiem, bada poziom intelektualny z wykluczeniem mowy czynnej (jej brak utrudnia ocenę w klasycznych wersjach testów IQ) w teście LEITERA. Co to ? Dokładnie to Międzynarodowa Wykonaniowa Skala Leitera. Zozo dostaje zadania, gdzie przy pomocy klocków ma odtworzyc wzór określony na pasku kartonu. Zadań jest 52 i są uporządkowane po 4 w seriach i wg. stopnia trudności. O tym wszystkim dowiaduję się oczywiście po fakcie. Na razie obserwuję jak pani Psycholog przypina coraz to dłuższe paseczki do drewnianej "szkatułki z boksami" a Zojka ustawia klocki. Cztery zadania, sześc, dziesięc, dwanaście...i tak dalej. Zozo z uporem maniaka dopracowuje wzory, wyrównuje piony i poziomy. ...mija 50 minut....Zojka zaczyna się kręcic. Zadania są albo za długie albo za trudne. Pani próbuje zmieniac. Wreszcie pasujemy. Wszystkie. Pani z wymiana paseczków i klocków. Zozo z układaniem. Ja z trzymaniem kciuków.
MWSL P-93 jest
niewerbalnym testem inteligencji dla dzieci w wieku 3–15 lat. Większość
zadań oparta jest na materiale atematycznym, co (według autora skali)
zapewnia względną niezależność testu od wiadomości (wiedzy specyficznej)
osoby badanej. W wykonywaniu zadań skali nie premiuje się szybkości
wykonania (tylko w 4 próbach są ograniczenia czasowe), co sprawia, że
można ją zaklasyfikować do tzw. testów mocy (wydolności, trudności).Oceniona została również jak się dowiaduję w końcu analiza i synteza wzrokowa, wlaściwości stylu poznawczego, rozumowanie indukcyjne (co to do cholery jest???) i rozumienie symboli i pamięci bezpośredniej...ufff. Słucham i słucham. Mózg puchnie. Zojka zajmuje się w tym czasie (co widac na zdjęciu) alternatywnymi metodami zastosowania sprzętu. Peryskop? Badanie tłowia? Ster statku kosmicznego?
Dowiaduję się w końcu, że moja córka uzyskała 91 punktów w przeliczeniu na klasyczne IQ. Jest więc w dolnej granicy NORMALNEJ LUB PRZECIĘTNEJ INTELIGENCJI. Pytam więc głupio, czy dla ZD są takie normy. Pani Psycholog nie patrzy na mnie z politowaniem tylko tłumaczy, że nie ma norm dla ZD są ogólne normy. I wg. tych OGÓLNYCH Zojka nie ma upośledzenia czy ociężałości. Jest idealnym materiałem na normalnośc intelektualną.
I wiecie co? Do tej pory mówiłam, że to dla mnie nie jest ważne. A dziś? Dziś to odszczekuje. Bo jest. Nie najważniejsze ale ważne. Dla normalności. Normalnej. Codziennej.
No i się poryczałam....
czwartek, 25 stycznia 2018
Lhotse - badanie okulistyczne
Lhotse - ośmiotysięcznik o wysokości 8516 m. n.p.m. Czwarty co do wysokości szczyt na świecie. Południowa ściana Lhotse, licząca sobie 3200 metrów, jest jednym z największych urwisk ścianowych w Himalajach.
Grudzień 2015
To nasza pierwsza wizyta u okulisty poza "systemem szpitalnym". Osiem miesięcy wcześniej przeglądam portale społecznościowe, wysyłam smsy do znajomych w poszukiwaniu dobrego okulisty. Dla mnie "dobry" lekarz to w pierwszej kolejności ten, który na wstępie nie mówi "o oczywistościach zespołu Downa":
- No wie Pani, ona ma zespoł Downa oczywiście nie może Pani oczekiwac, że będzie wszystko w porządku.
- O, przecież ona ma zespoł Downa oczywiście, że będzie nosiła okulary. Wada wzroku to typowe.
Niestety, trafiamy może do dobrej Pani Doktor ale ze Złym Nastawieniem. Za to z dużymi zdolnościami paranormalnymi. Wadę wzroku wykrywa przed badaniem. Wow, szacun ALE JEDNAK NIE.
Wrzesień 2016
Drugie podejście. Inne miejsce. Inna lekarka. Tym razem czuję, że może byc dobrze. Od progu nie słyszę o "oczywistościach zespołu Downa". Pod koniec wizyty mam wrażenie, że może jakaś "nie dowidząca" bo nie wspomniała o Downie. Może nie zauważyła? Podkreślam więc sama "Bo z tym Downem", "A czy to typowe dla Downa". Pani Doktor obrzuca mnie spojrzeniem po którym robię się czerwona jak rak w trakcie kulinarnej obróbki. Więcej o Downie nie mówimy. Na odchodne rzuca:
- Może następnym razem uda się zbadac wzrok "klasycznie". Zojka powie co widzi na tablicy.
Patrzę na nią z zaskoczeniem. Wow...to się da?
Luty 2017
Niestety, nie dało się. Zojka przecież nie mówi. Zakrapiane są krople. Badane dno oka. Mijam dziecięcą tablicę do badania wzroku (O, kaczka, samolot, dom, koń, O, samolot, koń, O, kaczka, ....).
Pani Doktor z uśmiechem rzuca: "Następnym razem bez kropelek". Oby...oby.
Sierpień 2017
Kropelki.
Wkurzająca tablica. Durny samolocik. Durna kaczka. Co za kretyn te znaki powymyślał?
Styczeń 2018
Wchodzimy z mocnym postanowieniem. Przed gabinetem o tym rozmawiałyśmy. Podchodzimy w pierwszej kolejności do tablicy. Ustalamy z Zozo jak będzie nazywała znaczki.
O-O
kaczka - kwa kwa
samolot -uuu
koń - iha
dom-
hm...pokażesz Zozo dach?
Nie...
A co powiesz?
DOOOM
1:0 dla ZOZO.
Moja łza szczęścia bezcenna wtarta w policzek na wysokości 4 centymetrów poniżej oka.
Badanie wyszło bardzo dobrze. W najniższym wersie koń został zinterpretowany jako MUU. Powiem jednak szczerze, że ja już nic nie widziałam mimo okularów. Ale, że zwierze uchwyciła to WZROK NA 5.
Pierwszy ośmio-down-tysięcznik pokonany!
Subskrybuj:
Posty (Atom)









